پیش‌بینی رشد پس از سانحه بر اساس سبک‌های مقابله با استرس در بیماران تحت همودیالیز

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج ایران

2 گروه طب داخلی، مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر، دانشکده علوم پزشکی البرز، کرج، ایران.

3 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

4 گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی،کرج، ایران.

5 گروه روان شناسی، واحد ابهر ، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.

doi
10.30473/hpj.2020.45149.4314
چکیده

مقدمه: درمان با همودیالیز اثرات گسترده و همه‌جانبه‌ای بر بیماران دارد. این پژوهش با هدف پیش‌بینی رشد پس از سانحه بر اساس سبک‌های مقابله‌ای انجام شد. روش: این پژوهش از نوع توصیفی‌ـ همبستگی بود. به این منظور از بین کلیه بیماران مراجعه‌کننده به مراکز دیالیز شهر کرج در سال 1397 تعداد 219 بیمار به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های راهبردهای مقابله‌ای و رشد پس از سانحه پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از شاخص​های توصیفی و تحلیل رگرسیون چندگانه توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 25 تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تنها راهبرد مسئله​مدار (97/5,t=001/0p<)، سهم معناداری در پیش​بینی رشد پس از سانحه دارد و راهبردهای هیجان​مدار و اجتنابی سهم معناداری در تبیین رشد پس از سانحه ندارند.ضریب استانداردشده‌ی بتا نشان می​دهد که راهبرد مسئله‌مدار 446/0 در پیش​بینی رشد پس از سانحه سهم داشته است. نتیجه‌گیری: بیمارانی که از سبک مقابله مسئله محور استفاده می‌کنند، کنترل بیشتری بر شرایط استرس‌زا داشته و به احتمال بالاتری به رشد پس از سانحه می‌رسند.