بررسی اثربخشی شیوه زوج درمانی ارتباط شیء کوتاه مدت بر الگوهای ارتباطی زوجین
نویسندگان
1 دانشیار گروه مشاوره دانشگاه اصفهان
2 استادیار گروه مشاوره دانشگاه اصفهان
3 کارشناس ارشد مشاوره خانواده
doi
چکیده
هدف این پژوهش بررسی تأثیر زوج درمانی ارتباط شیء کوتاه مدت بر الگوهای ارتباطی زوجین شهرستان خمینیشهر است. این پژوهش نیمه تجربی از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری، کلیه زوجین مراجعهکننده به مرکز مشاوره و راهنمایی آموزش و پرورش شهرستان خمینیشهر میباشند. نمونه شامل 40 زن و شوهر است که از نمونههای در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. زوجین گروه آزمایش به مدت 6 جلسه تحت زوجدرمانی ارتباط شیء کوتاه مدت قرار گرفتند و در پایان از هر دو گروه پسآزمون بهعمل آمد. ابزار این پژوهش شامل دو آزمون الگوهای ارتباطی کریستنسن ـ سالاوی و محقق ساخته است و هر دو از روایی و پایایی خوبی برخوردارند. یافتههای این تحقیق با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس نشان داد که، تأثیر زوج درمانی ارتباط شیء کوتاه مدت بر الگوهای ارتباطی سازنده متقابل (018/0=p)، توقع/کنارهگیری (002/0=p)، توقع مرد/کنارهگیری زن (012/0=p)، توقع زن/کنارهگیری مرد (004/0=p) از پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنسن و سالاوی معنادار و بر الگوی اجتنابی متقابل (21/0=p) معنادار نیست. بهعلاوه تأثیر شیوه درمان فوق بر الگوهای ارتباطی مطیع ـ سلطهگر (024/0=p)، بیارزشسازی همسر (001/0=p) و بالغ ـ بالغ (05/0=p) از پرسشنامه الگوهای ارتباطی محقق ساخته معنادار و در بقیه الگوها والد ـ کودک (14/0=p)، تعقیب ـ گریز (07/0=p)، رومانتیک ـ منطقی (39/0=p)، ایدهآلسازی همسر (96/0=p) معنادار نبود. نتیجهگیری نهایی این است که شیوه فوق تأثیر به سزایی در بهبود الگوهای ارتباطی زوجین دارد و میتوان از آن در موارد مشابه استفاده کرد.