دیدگاه دانش آموزان دبیرستانی نسبت به سهم اولیاء مدارس و کتب درسی در پرداختن به مسائل خانواده
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
2 مدرس مراکز تربیت معلم یزد
3 استادیار گروه مشاوره دانشگاه اصفهان
4 عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
بعد از خانواده، مهمترین سازمان مؤثر در تکوین شخصیت و رشد جنبههای مختلف انسان، مدرسه است. بنابراین، رشد مهارتها و استعدادهای لازم برای زندگی افراد در جامعه باید یکی از اهداف اساسی مدرسه محسوب شود. با توجه به اینکه آموزش مسائل زندگی خانوادگی به دانشآموزان میتواند در استحکام خانواده و کاهش ناهنجاریهایی از قبیل طلاق نقش داشته باشد؛ این پژوهش درصدد بررسی این موضوع است که از دید دانشآموزان چهار عامل آموزشگاهی: مدیر، دبیر، مشاور، مربی پرورشی و کتابهای درسی تا چه حد به مسائل زندگی خانوادگی در دبیرستان میپردازند. این تحقیق توصیفی ـ تحلیلی است و جامعه آماری آن را دانشآموزان دختر سال سوم نظام متوسطه نظری در سه شهر یزد، اردکان و میبد تشکیل میدهند. با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای متناسب با حجم، 210 دانشآموز از جامعه انتخاب گردید. برای جمعآوری دادهها از یک پرسشنامه محقق ساخته شامل 46 سؤال به سبک لیکرت و پنج سؤال باز پاسخ استفاده شد. دادههای آن با نرمافزار SPSS در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتههای حاصل از پژوهش مشخص نمود که نقش عوامل آموزشگاهی در آموزش مسائل خانواده، از نظر دانشآموزان کمتر از سطح متوسط (3) میباشد. البته نقش این عوامل به نظر آنها یکسان نبوده، بیشترین تأثیر مربوط به نقش مدیران و کمترین تأثیر مربوط به نقش دبیران بوده است. براساس این یافتهها نتیجهگیری میشود که عملکرد دبیرستانها در آموزش مسائل زندگی خانوادگی از دید دانشآموزان کمتر از حد مورد انتظار آنان بوده، لازم است برنامهها و کتابهای آموزشی ویژهای برای آموزش مسائل زندگی خانوادگی برای دانشآموزان تدارک دیده شود.