ارزیابی اثر ترکیب صادراتی کشورها بر اساس طبقه بندی بک (BEC) بر جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی با تأکید بر سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی
نویسندگان
1 دانشیار گروه آموزشی اقتصاد، دانشکده اقتصاد،مدیریت و علوم اداری دانشگاه سمنان، سمنان
2 دانشجوی دکتری اقتصاد بینالملل، دانشگاه سمنان
3 استاد گروه اقتصاد دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان، اصفهان
doi
10.22034/es.2024.436830.1733چکیده
با توجه به چالش عدم انباشت سرمایه و نبود دسترسی به فناوریهای پیشرفته، سرمایهگذاری مستقیم خارجی از ابزار مهم رشد اقتصادی در کشورهای در حال توسعه محسوب میشود. لذا بررسی عوامل مؤثر بر جذب آن به کشورهای در حال توسعه بسیار مهم و ضروری به نظر میرسد. با توجه به اینکه جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی توسط هر کشور مستلزم فراهم بودن محیط مناسب در کشور مقصد است، از سوی دیگر نیز ترکیب صادرات کشور میتواند نشان دهنده کیفیت ترتیبات و نهادهای تولید در یک کشور باشد، هدف اصلی این پژوهش بررسی اثر ترکیب صادرات کشورهای در حال توسعه بر جذب FDI است.به این منظور با استفاده از مدل جاذبه و الگوی خودرگرسیونی با توزیع با وقفه برای دادههای پانل (Panel ARDL)، اثر نسبت صادرات کشورهای در حال توسعه، بر اساس طبقهبندی بِک (BEC)، بر انباشت سرمایهگذاری مستقیم خارجی صورت گرفته توسط کشورهای عضو گروه7 طی سالهای 2006 تا 2019 مورد ارزیابی قرار گرفت.یافتههای پژوهش حاکی از آن است که تأثیر تغییر نسبت صادرات کالاهای میانی، کالاهای سرمایهای و مصرفی، در میزان جذب سرمایهگذاری خارجی معنادار شدهاند. در حالی که تغییر نسبت صادرات مواد خام تأثیر معناداری بر متغیر مورد بحث نداشته است. لذا اتخاذ سیاستهای تسهیل صادرات و همزمان فاصلهگیری از خام فروشی منابع کشور، همانطور که در سیاستهای کلی اقتصادی مقاومتی به آن اشاره شده، در جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی مؤثر است.