اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ترس از پیشرفت بیماری و پریشانی روان‌شناختی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا، روانشناسی سلامت ، گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد واحد رودهن، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه روان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران .

3 دانشجوی دکترا، روانشناسی سلامت، گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد، تهران، ایران.

doi
10.30473/hpj.2019.46137.4395
چکیده

مقدمه: آرتریت روماتویید یک بیماری خودایمنی التهابی مزمن پیش­رونده است که میزان شیوع آن در جهان 5/0 تا 4/2 درصد برآورد شده است. در این مطالعه تاثیر آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ترس از پیشرفت بیماری و پریشانی روان­شناختی بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید مورد بررسی قرار گرفت. روش: این مطالعه نیمه تجربی و از نوع کارآزمایی بالینی، با 30 نفر بیمار مبتلا به آرتریت روماتویید که به روش نمونه گیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام 15 نفر) قرار گرفتند، انجام شد. مداخله به صورت گروهی و هفتگی به مدت یک و نیم ساعت در گروه آزمایش اعمال شد. داده­ها با استفاده از پرسشنامه پریشانی روان­شناختی (DASS) و ترس از پیشرفت بیماری جمع­آوری شدند. تحلیل داده­ها توسط نرم افزار SPSS-21 و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی صورت گرفت. یافته­ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر نشان داد در دو گروه میانگین افسردگی و استرس از پیشرفت بیماری دارای تفاوت معنادار (05/0P>) و اضطراب بدون تفاوت بود (05/0>P). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد تفاوت میانگین بین نمره­های استرس، افسردگی و ترس از پیشرفت بیماری در مراحل پیش آزمون با پس آزمون و پیگیری در گروه آزمایش معنادار است (01/0>P). نتیجه‌گیری: یافته­ها بیانگر تاثیر آموزش تعهد و پذیرش بر پریشانی روان­شناختی و ترس از پیشرفت بیماری در بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید بود؛ بنابراین می­توان از این درمان به عنوان یک درمان مکمل در کنار دارودرمانی برای بهبود زندگی این بیماران استفاده کرد.