رابطه بین شفقت به خود با افسردگی زنان متبلا به سرطان پستان با میانجی گری اضطراب مرگ

نویسندگان

1 استاد روان‏پزشکی و روان‏شناسی مرکز تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی تهران.

2 استاد گروه آموزش کودکان استثنایی دانشکده روان‏شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران.

3 دکتری روان‏شناسی دانشگاه پیام نور تهران.

4 استاد گروه روان‏شناسی دانشگاه پیام نور تهران.

5 دانشیار گروه روان‏شناسی دانشگاه پیام نور.

doi
10.30473/hpj.2019.39663.3959
چکیده

مقدمه: پژوهش حاضر بررسی ارتباط میان شفقت به خود با افسردگی در زنان دارای سرطان پستان با میانجیگری اضطراب مرگ بود.روش: این پژوهش در دسته پژوهش‌های توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه‌کننده به بیمارستان‌ها و مرکز پزشکی مهدیه، بیمارستان امام خمینی، بیمارستان فیروزگر و بیمارستان پارس تهران در سال 1396 بود که با استفاده از فرمول کوکران 397 نفر از آنان به‌صورت در دسترس انتخاب و به پرسشنامه‌های پژوهش شامل پرسشنامه افسردگی بک (2001)، پرسشنامه سبک دلبستگی به خدا روات و کرک پاتریک (2002) و پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر (1979) پاسخ دادند و داده‌های آن با روش معادلات ساختاری و به‌وسیله نرم‌افزار آماری smart PLS مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.یافته ­ها: یافته‌ها نشان داد تمام‌مسیرهای واردشده در مدل حاضر در سطح معنی‌داری (p>0/01) تائید می‌گردد. این نتایج بیانگر آن است که هم مسیرهای مستقیم و هم مسیرهای غیرمستقیم با افسردگی تأثیر معنی‌داری دارد ولی مسیرهایی که به مسیر اضطراب مرگ بر افسردگی نسبت به مسیرهای دیگر اعتبار بیشتری دارد. نتیجه­گیری: در شکل‌گیری افسردگی زنان مبتلابه سرطان پستان عوامل معنوی و روانی ازجمله سبک‌های دلبستگی به خدا و اضطراب مرگ نقش دارد. این امر دلالت بر کارآمدی متغیرهای معنویت با متغیرهای روان‌شناختی ازجمله اضطراب و افسردگی دارد.