اثر فسفر و بازدارنده نیتراتسازی 3 و 4 دی متیل پیرازول فسفات بر ویژگیهای کمی و کیفی گندم
نویسندگان
1 دانشگاه شهرکرد
2 دانشگاه شهرکرد
3 دانشگاه شهرکرد
doi
چکیده
برای بررسی اثر کاربرد فسفر و بازدارنده نیتراتسازی 3 و 4 دی متیل پیرازول فسفات (DMPP) بر ویژگیهای کمی و کیفی گندم بهاره (Triticumaestivum L.) رقم پیشتاز در سال 1389 آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با دو عامل نوع کود نیتروژن در پنج سطح 1- شاهد، 2 و 3- کود سولفات آمونیوم با و بدون DMPP و 4 و 5- کود سولفات نیترات آمونیوم با و بدون DMPP و سطوح مختلف فسفر در چهار سطح صفر، 30، 60 و 90 میلیگرم فسفر بر کیلوگرم خاک با سه تکرار در خاکی با فسفر قابلجذب کم (Olsen-P ≤ 5 mg/kg) در دانشگاه شهرکرد اجرا گردید. میزان نیتروژن مصرفی در تمامی تیمارها ثابت و برابر 100 میلیگرم بر کیلوگرم بود. نتایج نشان داد که کاربرد DMPP همراه با کود سولفات نیترات آمونیوم در سطوح فسفر 60 و 90 میلیگرم در کیلوگرم منجر به افزایش معنیدار (p≤0.05) تعداد کل دانه در هر گلدان و وزن هزار دانه گندم و در همه سطوح فسفر منجر به افزایش معنیدار عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه گندم در مقایسه با مصرف این کود بدون بازدارنده DMPP شد. بر اساس نتایج بدست آمده کاربرد بازدارنده نیتراتسازی DMPP به خصوص همراه با کود سولفات نیترات آمونیوم منجر به افزایش معنیدار درصد پروتئین و غلظت روی در دانه گندم و کاهش نسبت مولاری اسید فیتیک به روی دانه شد. همچنین افزایش فسفر کاربردی، منجر به افزایش معنیدار (p≤0.05) عملکرد بیولوژیک و درصد پروتئین دانه گندم شد. بر اساس نتایج این پژوهش کاربرد بازدارنده نیتراتسازی DMPP به همراه کود سولفات نیترات آمونیوم برای افزایش عملکرد کمی و کیفی در گندم قابل توصیه است.