از تبعیض جنسیتی به سوی برابری و رشد اقتصادی (مطالعۀ کشورهای درحال توسعه)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد توسعه اقتصادی و برنامه ریزی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه یزد

2 دانشیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری- بخش علوم اقتصادی دانشگاه یزد

3 استادیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری- بخش علوم اقتصادی دانشگاه یزد

doi
10.22059/jwdp.2021.311205.1007897
چکیده

سرمایه‌ی انسانی به عنوان یکی از عوامل مؤثر بر رشد اقتصادی که می‌تواند سبب ارتقاء و بهبود فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی شود. دراین­میان زنان معرف نیمی از جمعیت و یکی از ارکان خانواده و جوامع را تشکیل می‌دهند، بهره‌گیری از استعداد و توانایی‌های آن‌ها به عنوان سرمایه‌ی انسانی بر رشد اقتصادی حائز اهمیت است.  با این حال، وجود تبعیض جنسیتی به عنوان یکی از عواملی که نه تنها سبب نقض حقوق اساسی بشر شده، بلکه می‌تواند باعث کاهش بهره‌وری و کیفیت سرمایه‌ی انسانی و به­دنبال­آن کاهش رشد اقتصادی شود، مطرح­شده است. در این راستا هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تبعیض جنسیتی در چهار حوزه‌ آموزش، بازار کار، توانمندسازی زنان و شرایط اجتماعی بر رشد اقتصادی است. در این پژوهش داده‌ها با بهره‌گیری از روش کتابخانه‌ای گردآوری شده و عمدتا برگرفته از داده‌های انتشاریافته‌ی بانک جهانی است. به منظور برآورد رابطه‌ی بین تبعیض جنسیتی و رشد اقتصادی از روش داده‌های ترکیبی برای کشورهای درحال توسعه طی دوره‌ی زمانی 2018-2000 و برای تجزیه‌وتحلیل نتایج نیز از نرم‌افزارهای Stata12 و EViews10 استفاده شده است. نتایج نشان­می‌دهد که در کشورهای در حال توسعه رشد نیروی کار و بازبودن تجارت بر رشد اقتصادی تأثیر منفی و معنی‌دار دارد و رشد سرمایه‌گذاری بر رشد اقتصادی تأثیر مثبت و معنی‌دار دارد. در این کشورها برابری جنسیتی با رشد اقتصادی رابطه‌ی معنی‌داری ندارد.