موانع نهادی مشارکت سیاسی زنان منطقۀ بلوچستان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی (گرایش جامعه شناسی سیاسی) دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

2 استادیارگروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

3 گروه علوم سیاسی-اندیشه سیاسی و مسایل ایران،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی

4 گروه علوم سیاسی-مسائل ایران،واحد زاهدان،دانشگاه آزاد اسلامی،زاهدان،ایران

doi
10.22059/jwdp.2020.282601.1007650
چکیده

دست‏یابی به توسعۀ سیاسی، مشارکت سیاسی گروه‌های اجتماعی جامعه را می‏طلبد و مشارکت سیاسی زنان در این خصوص اهمیت بالایی دارد. تحقق مشارکت مطلوب زنان در حوزۀ سیاست در هر جامعه‏ای با موانع خاص خود مواجه است. بر این اساس، در این پژوهش مشارکت سیاسی زنان منطقۀ بلوچستان با استفاده از روش‏های پژوهش کیفی و رویکرد نهادگرایی مورد مطالعه قرار گرفته ‏است. مصاحبه‏های کیفی با نخبگان بلوچستان مقولات و تم‏هایی را در اختیار پژوهشگران قرار داد که امکان تبیین وضعیت مشارکت سیاسی زنان این قوم را فراهم کرد. یافته‏های پژوهش حاضر بیانگر آن‏ است که موانع مشارکت سیاسی زنان منطقۀ بلوچستان از دو نگاه درخور توجه هستند؛ نگاه نخست متوجه موضع‏گیری نهادهای رسمی به زنان است و نگاه دوم فرهنگ بلوچ را در نسبت با زنان‏شرح می‏دهد. نتایج به‏دست‌آمده موانع اصلی را نهادهای غیررسمی یا ناملموس همانند فرهنگ پدر/ مردسالاری و بخشی از باورهای سنتی تعریف می‏کند؛ باورهایی که از سویی علت خودناباوری زنان در فعالیت‏های سیاسی است. با وجود این، نهادهای مشارکتی از جمله شوراهای اسلامی شهر و روستا موفق شده‏اند اثربخشی نفوذ نهادهای غیررسمی را با مرور زمان بر مشارکت سیاسی زنان بلوچ کاهش دهد.