بررسی ابعاد تضمین کیفیت و رتبهبندی دانشگاهی در آموزش عالی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
2 استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
4 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
امروزه، آموزش عالی بهعنوان پیشران اصلی علم و فنّاوری در پیشبرد اهداف کشورها بهمنظور رشد و توسعه همهجانبه و پایدار نقش مهمی ایفا میکند. از جمله چالشهای آموزش عالی میتوان به مواردی چون «تضمین کیفیت» و «رتبهبندی دانشگاهی» در آموزش عالی اشاره کرد که بر اجرای آنها بهصورت توأمان در اسناد بالادستی تصریح شده اما اشارهای به تفاوتهای آنها نشده است. لذا، بررسی ابعاد و ویژگیهای هر کدام از این دو رویکرد ارزیابی کیفیت آموزش عالی برای فراهم آوردن الزامات اجرای آنها ضروری بهنظر میرسد. هدف این پژوهش پاسخ دادن به این پرسش است که این دو رویکرد ارزیابی در منابع موجود، چه تفاوتهایی دارند. بدین ترتیب، جامعه آماری پژوهش، کلیه متون مرتبط با ابعاد و ویژگیهای تضمین کیفیت و رتبهبندی دانشگاهی در آموزش عالی در نظر گرفته و نمونهگیری بهصورت هدفمند برای پاسخگویی به سؤال پژوهش انجام شد. سپس، با اتخاذ رویکرد کیفی و استفاده از روش پژوهش اسنادی به بررسی منابع تا زمان رسیدن به اشباع نظری پرداخته شد. یافتهها حاکی از آن بود که در «تضمین کیفیت» عمدهترین کارکرد، بهبود کیفیت و افزایش پاسخگویی است. شیوه ارزیابی بهصورت ملاک ـ محور و تکوینی و مخاطبان آن اغلب جامعه دانشگاهیاند. اما در «رتبهبندی دانشگاهی» اصلیترین کارکرد، حکمرانی بر بخش آموزش عالی، شیوه ارزیابی بهصورت مقایسهای و پایانی و مخاطبان آن عموم مردم و جامعه دانشگاهی هستند. در پایان، با توجه به تفاوتهای میان این دو، پیشنهادهایی بهمنظور اولویتبندی و نحوه اجرای دو شیوه مذکور ارائه شد.