تعیین عاملهای مؤثر بر تقاضای بیمۀ دام روستایی (مطالعۀ موردی: شهرستان مرند)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه ارومیه
2 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریز
3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریز
doi
10.22048/rdsj.2014.8583چکیده
بیمۀ کشاورزی از مهمترین راهکارها برای رسیدن به امنیت درآمدی و پایداری تولید است. در این تحقیق، عاملهای مؤثر بر پذیرش بیمۀ دام روستایی در شهرستان مرند با استفاده از الگوی لاجیت بررسی میشود. دادهها و اطلاعات لازم برای این تحقیق با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای بهوسیلۀ تکمیل پرسشنامه از 150 دامدار این شهرستان در سال 1392بهدستآمده است. نتیجهها نشان میدهد که 48 درصد دامداران بهدلیلهایی از جمله: کم بودن میزان غرامت دریافتی، گران بودن حق بیمۀ پرداختی و طولانی بودن زمان پرداخت غرامت از سوی شرکتهای بیمه، تمایلی به بیمۀ دام خود ندارند. نتیجههای تحلیل الگوی لاجیت نشان داد که متغیرهای سن، سطح سواد، مقدار درآمد، تعداد دام، میزان آگاهی از مزیتهای بیمۀ دام، داشتن شغلهایی غیر از دامداری، سابقۀ دامداری و دریافت تسهیلات، از عاملهای مؤثر بر پذیرش بیمۀ دام از سوی دامداران بوده که بهجز سن و داشتن شغل جانبی، دیگر متغیرها، اثری مثبت بر پذیرش دامداران برای بیمۀ دامهایشان داشته است، بنابراین میتوان از طریق برگزاری کلاسهای ترویجی، دامداران را نسبت به منافع بیمۀ دام آگاه کرد و زمینۀ پذیرش آنها را برای اقدام به بیمۀ دام فراهم کرد.