فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی اثرخشک کننده شیمیایی پاراکوات بر روی خشک شدن سریع‏تر بوته‏ها و برداشت زود هنگام بذر شبدر لاکی رقم البرز 1، آزمایشی به صورت فاکتوریل با طرح پایه بلوک‏های کامل تصادفی در سه تکرار با 12 تیمار به مدت دو سال (93-1391) اجرا شد. عامل اول میزان مصرف ماده خشک کنندة شیمیایی پاراکوات شامل چهار سطح (a1= عدم مصرف خشک کننده، a2=50 درصد کمتر از دز توصیه شده، a3= دز توصیه شده (چهار لیتر در هکتار) و a4= 50 درصد بیشتر از دز توصیه شده) و عامل دوم، زمان فنولوژی گیاه به هنگام مصرف خشک کنندة که شامل سه سطح (b1= سبز بودن گل آذین یا رسیدگی فیزیولوژیک بذر، b2= قهوه‌ای شدن 50 درصد گل آذین، b3= قهوه‌ای شدن کامل گل آذین) بودند. نتایج نشان داد که مقادیر مختلف میزان مصرف پاراکوات در هر سه مرحله فنولوژیک نسبت به شاهد تاثیر معنی‏داری بر عملکرد بذر، تعداد بذر در گل آذین و وزن هزار دانه داشتند. نتایج دو ساله نشان داد که بیشترین عملکرد بذر با 585/83 کیلوگرم در هکتار مربوط به تیمار a3b2 بود، ولی با توجه به اینکه از نظر آماری بین مصرف دو و چهار لیتر در هکتار علف کش خشک کننده پاراکوات (گراماکسون) در مرحله قهوه‏ای شدن 50 درصد گل آذین‏ها تفاوت معنی‏داری وجود ندارد، پس تیمار a2b2 با میانگین 585/00 کیلوگرم در هکتار بذر و افزایش حدود 25 درصد عملکرد بذر برای تولید بذر شبدر لاکی رقم البرز1 در منطقه کرج قابل توصیه است.