تاثیرتنظیم کنندههای رشد گیاهی و سولفات روی بر ریشهزایی قلمههای چای
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی، پژوهشکده چای، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران.
2 استادیار پژوهشی، پژوهشکده چای، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران.
3 محقق، پژوهشکده چای، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران.
4 استادیار پژوهشی، پژوهشکده چای، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران.
doi
10.22092/rafhc.2021.116626.1106چکیده
چای درختچهای همیشهسبز میباشد. به دلیل مسن بودن اکثر گیاهان چای کشتشده در ایران و معرفی ارقام و کلونهای جدید نیاز به جایگزینی آنها احساس میگردد. راحتترین و ارزانترین روش تکثیر این گیاه قلمه میباشد اما قلمههای این گیاه به سهولت ریشهدار نمیشوند و نیازمند تیمارهای هورمونی میباشند. به همین جهت تأثیرتنظیمکنندههای رشد ایندول بوتیریک اسید (IBA) و نفتالین استیک اسید (NAA) بهتنهایی و مخلوط با یکدیگر با نسبتهای برابر در سطوح 1000، 2000 و 3000 میلیگرم در لیتر و نیز سولفات روی در سطوح 2000، 4000 و 6000 میلیگرم در لیتر بر ریشهزایی قلمههای نیمه خشبی نسبت به شاهد در دو مقطع زمانی (مرداد و مهر) در طی سه سال در قالب طرح فاکتوریل با پایه کاملاً تصادفی بررسی شد. نتایج نشان دادند که اثر تنظیمکنندههای رشد گیاهی بر ریشهزایی و کاهش تلفات قلمههای چای تفاوت معنیداری نسبت به شاهد داشت. نتایج این تحقیق بیانگر این بود که بهترین و مؤثرترین تنظیمکننده رشد گیاهی در محیط بستر معمولی ترکیب NAA+IBA در سطح 2000 میلی گرم در لیتر بود. نتایج همچنین نشان داد که بهترین زمان قلمهگیری چای در شمال کشور در مردادماه میباشد.
