مدل پذیرش مدل‌سازی اطلاعات ساختمان در ایران

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، دانشگاه ایوان‌کی، گرمسار.

2 استاد، دانشگاه ایوان‌کی، گرمسار.

3 مربی، دانشگاه ایوان‌کی، گرمسار.

doi
10.52547/jimp.10.1.9
چکیده

صنعت ساخت‌وساز ایران طی سال‌های اخیر با مشکلات متعددی از جمله دوباره‌کاری، هزینه‌های بالا و اشتباهات طراحی مواجه بوده است. به‌کارگیری روش‌های نوین اجرای ساختمان‌ها و فناوری‌های مدرن به‌منظور بهبود کیفیت، کاهش زمان و هزینه و افزایش بهره‌وری همواره مورد­تأکید مهندسان این حوزه بوده است. یکی از این فناوری‌ها، فناوری مدل‌سازی اطلاعات ساختمان است که پذیرش و اجرای آن در کشور با مشکلات زیادی همراه بوده است؛ درک علل و ساختار عدم پذیرش این فناوری، مسئله اصلی پژوهش حاضر است. ازاین­رو، ارائه یک مدل سیستمی و کل‌نگر با قابلیت تحلیل پویایی‌های پذیرش و اجرای این فناوری در کشور هدف اصلی تحقیق است. برای این منظور یک روش پژوهش ترکیبی کیفی و کمّی طراحی شده است؛ به‌گونه‌ای که در فاز نخست با استفاده از نظریه داده­بنیاد، مدلی مفهومی از پذیرش فناوری ارائه ‌شده و سپس با به‌کارگیری روش پویایی‌شناسی سیستم، یک مدل کمّی ریاضی با قابلیت شبیه‌سازی پیامدهای تصمیم ارائه می­شود. چهار سیاست تحت­عنوان سناریو روی مدل اجرا شد. نتایج نشان می‌دهد حمایت دولت متشکل از مجموعه‌ای از اقدامات حاکمیتی، مهم‌ترین راهکار توسعه پذیرش و اجرای این فناوری در کشور است.