بهبود انتشار نوآوری از طریق تحلیل عملیاتی مدلسازی عاملبنیان
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت صنعتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، دانشگاه شهید بهشتی.
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.52547/jimp.10.1.117چکیده
هدف این پژوهش شناخت و معرفی روشی برای بهبود انتشار نوآوری با استفاده از مدلسازی عاملبنیان می باشد. و در این رهگذر تحلیلی عملیاتی برای ایجاد مدلسازی عاملمحور ارائه و بررسی گردید. مدل عاملمحور این پژوهش در ترکیب با مدل انتشار باس ایجاد شد. در این مدل ورودیها شامل احتمال پذیرش بهواسطه رسانههای جمعی و احتمال پذیرش بهواسطه گفتوگوهای کلامی است که با بهرهگیری از مدل انتشار باس تخمین زده شدهاند. خروجی مدل نیز تعداد کل پذیرندگان نوآوری در هر گام زمانی در بازار بالقوه است که پس از اجرای مدل، انطباق این دادهها با دادههای دنیای واقعی تأیید گردید. برای ساخت مدل از دادههای واقعی مربوط به انتشار نوآوری (انتشار تلویزیون) در ایران و برای توسعه مدل از ساختار شبکهای ترجیحی استفاده شد. پس از برپاسازی مدل، مباحث مربوط به اعتبارسنجی و اعتباربخشی آن با انجام آزمایشهای مربوطه و براساس گامهای ارائهشده در تحلیل عملیاتی مدلسازی عاملبنیان لحاظ گردید و روشی که برای بهبود انتشار نوآوری معرفی شده است در قالب 10 سناریو موردبررسی و آزمون قرار گرفت. پس از تحلیل خروجیهای این سناریوها، روش پیشنهادی در بهبود انتشار نوآوری، بهویژه برای غلبه بر تأخیر اولیه در پذیرش نوآوری مؤثر تشخیص داده شد.