فراوانی بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس و عوامل خطر در گاوهای بدون علامت استان گلستان

نویسندگان

1 شعبه مشهد، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران

2 بخش تحقیقات بیماریهای انگلی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22092/vj.2024.366903.2175
چکیده

مقدمه: بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس دو گونه مهم جنس بابزیا می‌باشند که باعث بیماری در گاوی شده و به دلیل تلفات و کاهش تولید خسارات اقتصادی ایجاد می‌کنند. هدف: هدف از این مطالعه بررسی فراوانی و عوامل خطر مرتبط با آلودگی دو گونه بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس در گاوهای استان گلستان با استفاده از سنجش مولکولی بود. روش کار: درمجموع 152 نمونه خون از گاوهایی که ازنظر بالینی سالم بودند از 11 شهرستان در استان گلستان جمع‌آوری شدند. عوامل مرتبط با آلودگی بابزیا ثبت گردیدند. DNA ژنومی از نمونه‌های خون استخراج و با روش واکنش زنجیره پلیمراز-نیمه آشیانه‌ای آزمایش شدند. یافته ها: از 152 نمونه، 42 نمونه (6/27 درصد) و 29 نمونه (1/19 درصد) به ترتیب ازنظر آلودگی با بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس مثبت بودند. فراوانی گونه بابزیا بایجمینا با اقلیم، فاصله از مزارع دیگر، تماس با حیوانات دیگر و تراکم دام در دامداری اخلاف معنی‌داری داشت. نوع دامداری بر اساس مدیریت تنها عامل خطر مهم برای عفونت بابزیا بوویس بود. نتیجه گیری: آموزش دامداران در مورد بیماری‌های منتقله از کنه و روش‌های کنترل کنه و تاسیس دامداری بر پایه موازین بهداشتی در استان گلستان ضروری می باشد. نتایج اطلاعات‌پایه‌ای در مورد همه گیری شناسی عفونت‌های بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس در گاوهای استان گلستان ارائه می‌دهد که می‌تواند در برنامه‌ریزی مناسب برای کنترل و مدیریت بیماری استفاده شود.