اندازه بازار و استخدام استراتژیک نیروی کار تحقیقوتوسعه بهعنوان مانع ورود رقیب خارجی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه اقتصاد بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استادیار گروه اقتصاد بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه اقتصاد بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/ijer.2025.85552.1357چکیده
در این پژوهش به بررسی عوامل مؤثر بر کنش ممانعت از ورود بنگاههای خارجی با استفاده از سرمایهگذاری راهبردی بنگاه خانگی در تحقیقوتوسعه پرداختیم. بررسی این موضوع بهعنوان یک مانع درونزای مخرب تجارت آزاد، تحت چارچوب جاری افزایش تمرکز بازار در سطح بازارهای جهانی، برای طراحی سیاستهای تجاری بهینه ضرورت دارد. به این منظور و در راستای گسترش ادبیات موضوع که در آن تحقیقوتوسعه در امتداد نوآوری محصول یا فرآیند پدیدار میشود، یک چارچوب نظری از طریق تلفیق تئوریهای تجارت بینالملل و سازمانِ صنعتی مطرح کرده و در قالب یک بازی استکلبرگِ «ممانعت از ورود» نشان دادیم که حتی در شرایطی که بنگاهها انگیزه مستقیمی برای مشارکت در فعالیتهای نوآورانه ندارند، سرمایهگذاری در تحقیقوتوسعه میتواند منطق راهبردی داشته باشد. کارکرد این رفتار که نیازمند حدی از قدرت قیمتگذاری است، از طریق ایجاد انحراف در دستمزد نیروی کار تحقیقوتوسعه و به دنبال آن افزایش هزینه ورود رقیب خارجی و کاهش سود مورد انتظار آن، آشکار میشود. همچنین ما نشان دادیم دامنهای از اندازه بازار وجود دارد که در تقویت رفتار ممانعت از ورود عمل میکند؛ بنابراین در این محیط آزادسازی تجاری نمیتواند نقشی در زمینه کنترل تمرکز بازار داشته باشد. این یافتهها اهمیت لحاظ تأثیر و تأثرات سیاست تجاری و صنعتی را برجسته و همچنین مبنای نظری جدیدی برای تحلیل تجربی ارتباط بین اندازه بازار و تحقیقوتوسعه در سطح بنگاه را فراهم میسازد.