اثرات نانونیوزوم کورکومین بر روی تکثیر، مهاجرت و آسیب DNA در رده سلولی A549 سرطانی ریه

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات نانوبیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه اله، تهران، ایران

2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

3 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

4 گروه میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران

5 مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

6 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22092/vj.2025.367540.2185
چکیده

زمینه مطالعه: ترکیبات مؤثر گیاهی مانند کورکومین به‎دلیل خواص ضد سرطانی و عوارض جانبی کم به‌طور فزاینده‌ای برای درمان سرطان مورد استفاده قرار گرفته‌اند. به‎منظور ارزیابی بیشتر پتانسیل نانوذرات نیوزومی بارگذاری شده با کورکومین (CM-NP) به‎عنوان یک سیستم تحویل دارو، این مطالعه با هدف مطالعه اثرات آن بر روی بقاء و مهاجرت سلولی و آسیب DNA در رده سلولی مقاوم سرطانی ریه A549 در مقایسه با اثرات کورکومین آزاد (CM) انجام شد. روش کار: سلول‌های A549 در مواجهه با CM و CM-NP قرار گرفتند و با روش‌های MTT، آسیب DNA و مهاجرت سلولی ارزیابی شدند. به‌منظور بدست آوردن IC50 داروها و تکثیر و بقاء سلولی، سلول‌ها در مواجهه با غلظت‌های مختلف CM و CM-NP در بازه‌های زمانی 24، 48 و 72 ساعت قرار گرفتند. برای ارزیابی آسیب DNA از رنگ‎آمیزی آکریدین-اورنج استفاده شد. به منظور ارزیابی اثرات مهاری CM و CM-NP بر روی مهاجرت سلول‌های A549، از مدل مهاجرت بهبود زخم استفاده شد. نتایج: مواجهه با CM و CM-NP به‌طور معنی‌داری تکثیر سلولی A549 را وابسته به زمان کاهش داد (05/0>P). مقادیر IC50 برای CM-NP و CM در سلول‌های A549 پس از 24 ساعت به ترتیب 2/107 و 48/39 میکروگرم بر میلی‌لیتر بود. CM-NP در مقایسه با CM موجب افزایش معنی‌دار آسیب DNA در سلول‌های سرطانی A549 گردید (01/0>P). نتایج مطالعه حاضر نشان داد مهاجرت سلولی A549 در گروه CM-NP به‌طور قابل توجهی کمتر از گروه CM بود، این تفاوت تحت تأثیر دوز و زمان قرار داشت (01/0>P). نتیجه‌گیری نهایی: با توجه به یافته‌های مطالعه حاضر می‌توان گفت که نانونیوزوم‌های کورکومین ممکن است به عنوان حامل‌های مطمئن‌تری برای تحویل کورکومین در درمان پزشکی سرطان ریه مورد استفاده قرار گیرند.