اثرات مدت استراحت بوته و زمان انجام هرس کف بر بر خصوصیات مهم کمی و کیفی چای
نویسندگان
1 محقق، پژوهشکده چای، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران.
2 استادیار پژوهشی اصلاح نباتات، پژوهشکده چای، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران.
3 محقق، پژوهشکده چای، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران.
doi
10.22092/rafhc.2019.116385.1105چکیده
به منظور تعیین بهترین مدت زمان استراحت بوته (عدم برگچینی) و زمان انجام هرس جوانسازی به روش کفبر در باغهای چای، آزمایشی بهصورت فاکتوریل با دو عامل در قالب طرح پایهی بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار از سال 1388 شروع و در مدت چهار سال در ایستگاه تحقیقات شهید افتخاری فومن (فشالم) اجرا گردید. عامل اول شامل مدت زمان استراحت بوته قبل از انجام هرس جوانسازی به روش کفبر، در سه سطح (عدم برگچینی پائیزه، عدم برگچینی در دور آخر پائیز و برگچینی پائیزه)، و عامل دوم شامل تاریخ هرس کفبردر چهار سطح (پانزدهم ماههای آذر، دی، بهمن و اسفند). نتایج حاصل از تجزیه واریانس و مقایسه میانگینها نشان داد که عدم برگچینی در پائیز، بیشترین تأثیر را در ذخیرهسازی نشاسته در بوتههای چای داشت. همچنین اثر مدت زمان استراحت بوته برای تعداد شاخساره، عملکرد برگ سبز و درصد تانن معنیدار بود، بهطوریکه بیشترین میانگین تعداد شاخساره، عملکرد برگ سبز چای و مقدار تانن متعلق به تیمار عدم برداشت برگ سبز در طول فصل پائیز بود. اثر زمان انجام هرس کف بر نیز برای صفات درصد نشاسته در ریشه، عملکرد برگ سبز چای و مقدار تانن معنیدار بود و بیشترین میزان نشاسته در ریشه و عملکرد برگ سبز چای با انجام هرس کف بر در تیمار 15 دیماه حاصل شد.
