مقایسه جنبه های کلام توصیفی سالمندان مبتلا به آلزایمر و سالمندان سالم تهران
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
چکیده
مقدمه: آسیب کلامی در سالمندان مبتلا به آلزایمر از ارتباط آنها در موقعیتهای اجتماعی میکاهد. این پژوهش کلام توصیفی سالمندان مبتلا به آلزایمر و سالمندان سالم را مقایسه میکند. روش: این پژوهش از نوع علی ـ مقایسهای (پسرویدادی) است. جامعه مورد بررسی سالمندان سالم و سالمندان مبتلا به آلزایمر شهر تهران است. نمونهگیری از موارد در دسترس صورت گرفت. نمونه شامل 20 سالمند بیمار و 22 سالمند سالم بود که با توجه به سن، تحصیلات، جنسیت و تک یا دوزبانگی همتاسازی شدند. برای تحلیل کلام از سنجشهای مختلف و برای تحلیل آماری از آزمون یو من ـ ویتنی استفاده شد. یافتهها: بیماران مبتلا به آلزایمر در چهار سنجش کلامی مفاهیم نامرتبط (001/0=P)، گفتههای ناتمام (001/0P<)، پیوندهای انسجامی نادرست (007/0P=) و پیوندهای انسجامی درست (031/0P=) نسبت به سالمندان سالم ضعیفتر عمل کردند. نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که کلام بیماران از لحاظ ساختاری و محتوایی آسیب دیده است. افزایش گفتههای ناتمام، مفاهیم نامرتبط و پیوندهای نادرست در کلام سالمندان مبتلا به آلزایمر همراه با کاهش تعداد پیوندهای درست منجر به اختلال کلام بالینی در آلزایمر میشود.