مقایسه‏‏ جنبه‏ های کلام توصیفی سالمندان مبتلا به آلزایمر و سالمندان سالم تهران

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان‏شناسی و زبان‏های خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
چکیده

مقدمه: آسیب کلامی در سالمندان مبتلا به آلزایمر از ارتباط آن‌ها در موقعیت‏های اجتماعی می‏‏کاهد. این پژوهش کلام توصیفی سالمندان مبتلا به آلزایمر و سالمندان سالم را مقایسه می‏کند. روش: این پژوهش از نوع علی ـ مقایسه‏‏ای (پس‏رویدادی) است. جامعه‏‏ مورد بررسی سالمندان سالم و سالمندان مبتلا به آلزایمر شهر تهران است. نمونه‏‏گیری از موارد در دسترس صورت گرفت. نمونه شامل 20 سالمند بیمار و 22 سالمند سالم بود که با توجه به سن، تحصیلات، جنسیت و تک یا دوزبانگی همتاسازی شدند. برای تحلیل کلام از سنجش‏‏های مختلف و برای تحلیل آماری از آزمون یو من‏ ـ ویتنی استفاده شد. یافته‏ها: بیماران مبتلا به آلزایمر در چهار سنجش کلامی مفاهیم نامرتبط (001/0=P)، گفته‏های ناتمام (001/0P<)، پیوندهای انسجامی نادرست (007/0P=) و پیوندهای انسجامی درست (031/0P=) نسبت به سالمندان سالم ضعیف‏تر عمل کردند. نتیجه‏گیری: یافته‏ها نشان داد که کلام بیماران از لحاظ ساختاری و محتوایی آسیب‏ دیده است. افزایش گفته‏های ناتمام، مفاهیم نامرتبط و پیوندهای نادرست در کلام سالمندان مبتلا به آلزایمر همراه با کاهش تعداد پیوندهای درست منجر به اختلال کلام بالینی در آلزایمر می‏شود.