کارکرد خانواده در بیماران مبتلا به سردرد مزمن و غیر مزمن و افراد فاقد سردرد

نویسندگان

1 کارشناس ارشد خانواده‌درمانی، دانشگاه شهید بهشتی. تهران. ایران.

2 استادیار نورولوژیست، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. تهران. ایران.

3 دانشیار روانشناسی بالینی، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی. تهران. ایران.

doi
چکیده

مقدمه: هدف از این مطالعه مقایسه کارکرد خانواده در بیماران مبتلا به سردرد با افراد سالم بود. روش: شرکت‌کنندگان این پژوهش 124 بیمار (89 زن و 35 مرد) که مبتلا به سردرد مزمن و سردرد تکرارشونده بودند که از این تعداد 69 نفر مبتلا به سردرد مزمن و 55 نفر مبتلا به سردرد تکرارشونده بودند. در گروه کنترل نیز 53 نفر از افرادی که سابقه جدی سردرد نداشتند، شرکت کردند. شرکت‌کنندگان این پژوهش به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه جمعیت‌شناختی و مقیاس سنجش خانواده (FAD) توسط این افراد تکمیل شد و آزمون تحلیل واریانس چند متغیره (مانوا) برای بررسی معنادار بودن تفاوت میانگین‌های سه گروه اجرا شد. نتایج نشان داد که کارکرد خانواده بین گروه کنترل و بیمار تفاوت معنی‌داری نشان می‌دهد (01/0> p) همچنین بین سه گروه افراد مبتلا به سردرد مزمن و غیر مزمن و گروه کنترل تفاوت معناداری در زیرمقیاس‌های FAD وجود داشت. یافته­ها: نتایج آزمون تعقیبی جیمز هاول نشان داد که افراد مبتلا به سردرد مزمن نسبت به گروه کنترل (فاقد سردرد) کارکرد ضعیف­تری در تمام زیرمقیاس‌های کارکرد خانواده داشتند. نتیجه‌گیری: بنابراین نتیجه می­گیریم خانواده‌های بیماران مبتلا به سردرد بخصوص سردرد مزمن دچار بدکارکردی هستند و نقش خانواده در ایجاد، تثبیت و بدتر شدن سردرد عودکننده باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. بررسی نقش عوامل خانوادگی ما را به یافته‌های جالبی خواهد رساند و در فهم بیشتر ما از این اختلال پیچیده مفید واقع می‌شود.