رویکردی ترکیبی در ارزیابی عوامل دخیل در رقابتپذیری زنجیره تأمین صنعت لاستیکسازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه علامه طباطبائی.
2 استادیار، دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان.
3 کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.
doi
چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر، ارزیابی عوامل دخیل در رقابت پذیری زنجیره تأمین در صنعت لاستیک سازی است. بدینمنظور ابتدا با مروری گسترده مبانی نظری رقابت پذیری، مؤلفه ها شناسایی و مدل مفهومی پژوهش ارائه شد. داده ها از مدیران و خبرگان 5 شرکت ایرانی تولیدکننده لاستیک جمع آوری شد. به منظور تحلیل داده ها و آزمون مدل پیشنهادی در فاز آماری پژوهش از روش حدأقل مربعات جزئی استفاده شده و به منظور اولویت بندی عوامل مؤثر در رقابت پذیری زنجیره تأمین، رویکردی ترکیبی اتخاذ شده و از تلفیق ضرایب مسیر حاصل از تکنیک PLS و اوزان حاصل از تکنیک های BWM و FAHP بهره گرفته شده است. نتایج حاصل از فاز آماری پژوهش حاکی از تأثیر مثبت و معنادار «شراکت زنجیره تأمین»، «قابلیت های فرآیندی مدیریت دانش»، «مدیریت زنجیره تأمین سبز» و «بخش بندی تأمینکنندگان» بر رقابت پذیری زنجیره تأمین است. نتایج حاصل از اولویت بندی عوامل مؤثر در رقابتپذیری زنجیره تأمین با استفاده از روش های MCDM نشان داد که «شراکت در سرمایه گذاری مالی» مهمترین عامل در رقابت پذیری زنجیره تأمین است و پس از آن، «کاربرد دانش» و «شراکت در R&D» در اولویتهای دوم و سوم قرار دارند. در پایان، برخی استراتژی های کاربردی برای مدیران، مورد بحث و بررسی قرار گرفته و پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی ارائه شده است.
