استویا و تجارت آن در ایران و جهان

نویسندگان

1 بخش فیزیولوژی مولکولی، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22092/rafhc.2017.115250
چکیده

استویا (Stevia rebaudiana Bertoni)، گیاهی چند ساله و بومی آمریکای جنوبی است که در سال‌های اخیر به علت تولید گلیکوزیدهای شیرین که فاقد کالری هستند، اهمیت زیادی یافته است. استویا برای افرادی که با محدودیت مصرف کربوهیدرات مواجه هستند، مانند افراد دیابتی، افراد چاق و بیماران قلبی مناسب است.گلیکوزیدهای استویا حدود 300 تا 350 برابر شیرین‌تر از ساکارز می‌باشند و عصاره استویا علاوه بر داشتن استیویول گلیکوزید، خواص آنتی اکسیدانی، ضد میکروبی و ضد قارچی نیز دارد. برگ‌های گیاه استویا حاوی لیدان، دی‌ترپن‌ها، تری‌ترپن‌ها، استیگماسترول، تانن‌ها، روغن‌های فرار، پروتئین، فیبر، کربوهیدارت، فسفر، آهن، کلسیم، پتاسیم، سدیم، منیزیم، روتین (فلاونوئید)، روی، ویتامین C و ویتامین A، اسید فولیک و تمام اسیدآمینه‌های ضروری، به استثنای تریپتوفان می‌باشد. توان تحمل درجه حرارت‌های بالا تا 200 درجه سانتی‌گراد، از ویژگی‌های شیرین‌کننده‌های استویاست و آنها را برای استفاده در غذاهای پخته شده مناسب می‌سازد. بنظر می رسد گیاه استویا پتانسیل بالایی به عنوان یک محصول کشاورزی جدید دارد زیرا تقاضای مصرف‌کنندگان برای این نوع شیرین کننده‌های طبیعی بدون کالری به شدت رو به افزایش است.