عوامل زمینه‌ساز زیست‌جنسی زنان در باشگاه ‏ها و سالن ‏های ورزشی شهر اصفهان

نویسندگان

1 هیئت علمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه اصفهان

2 کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی دانشگاه اصفهان

3 دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی دانشگاه دهاقان

doi
10.22059/jwdp.2016.60962
چکیده

با چرخش مفهومی غریزۀ جنسی به لذت جنسی شاهد غلبۀ گفتمان‏های‏ جنسی به حوزه‏های اجتماعی و درنوردیده‌شدن مرز میان فضاهای خصوصی و عمومی هستیم. یکی از نمودهای ورود گفتمان‏های جنسی به فضاهای عمومی را می‏توان در میدان بررسی‌شدۀ پژوهش حاضر، یعنی در باشگاه‏های ورزشی، مشاهده کرد. پژوهش حاضر با هدف شناخت عوامل زمینه‌ساز زیست‌جنسی زنان در باشگاه‏های ورزشی در سال 1394ـ1395 در بازۀ زمانی 18 ماه مطالعۀ عمیق انجام شد. گردآوری اطلاعات با استفاده از مشاهده، مشاهدۀ مشارکتی و مصاحبۀ نیم‏ساخت‏یافته با 21 نفر از زنان ورزشکار شهر اصفهان انجام گرفت. روش نمونه‏گیری از نوع نمونه‏گیری هدف‌مند، نظری و گلوله‏برفی است. برای تحلیل اطلاعات از تکنیک‏های نظریۀ داده‏بنیاد و رویکرد کدگذاری استراوس استفاده شد. همچنین، برای حصول اعتباریابی پژوهش از روش تطبیق توسط اعضا، بررسی همکار و مشارکتی‌بودن پژوهش استفاده شد. تحلیل اطلاعات در سه مرحلۀ کدگذاری باز، محوری و گزینشی بیانگر این است که در شناخت عوامل زمینه‌ساز زیست‌جنسی زنان در باشگاه‏های ورزشی علایق جنسی تغییر‌یافته به‌منزلۀ شرایط ‏علّی اثرگذار، فرهنگ هوسران به‌منزلۀ شرایط بسترساز، فانتزی‏های زیبایی در قالب استراتژی‏ها و پیامدهایی در ابعاد روانی و اجتماعی مهم و در‌خور توجه‌اند. بنابراین، درهم‏ریختگی زیست‌جنسی زنان به‌منزلۀ هستۀ مرکزی باید مورد توجه سیاست‌گذاران فرهنگی قرار بگیرد. خلق مفاهیم جدید در ایجاد هنجارهای نو یا جایگزینی هنجارهای ناکارآمد گذشته می‏تواند به کاهش بی‏هنجاری زیست‌جنسی و سامان بخشیدن به این نیاز اساسی کمک کند.