بررسی نقش پیش بین دینداری در گرایش نوجوانان به رفتارهای پرخطر با واسطه گری نظم بخشی هیجانی
نویسندگان
1 دانشجو کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه شیراز. شیراز. ایران.
2 استاد دانشکده روانشناسی دانشگاه شیراز
3 استاد دانشکده روانشناسی دانشگاه شیراز
doi
چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش دینداری با واسطهگری نظمبخشی هیجانات در پیشبینی گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان بود. روش: جامعه آماری این پژوهش، شامل دانشآموزان دبیرستانهای نواحی پنجگانه اصفهان بود که از بین دانشآموزان دبیرستانها در سال 1391 تعداد 383 نفر (176 پسر و 207 دختر) با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای تصادفی انتخاب شدند. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامه دینداری، پرسشنامه دشواری در نظمبخشی هیجانات و پرسشنامه خطرپذیری نوجوانان ایرانی گردآوری و از طریق روشهای آماری تحلیل مسیر و رگرسیون چندگانه موردبررسی قرار گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد دشواری در نظمبخشی هیجانی در رابطه میان دینداری و رفتار پرخطر تااندازهای واسطه شده است. همچنین، رابطه مستقل معناداری بین دینداری و رفتارهای پرخطر وجود داشت. نتیجهگیری: نوجوانانی که اعتقادات مذهبی قویتری دارند و هیجاناتشان را بهگونهای مؤثر تنظیم میکنند بهاحتمال کمتر در رفتارهای پرخطر شرکت میکنند.