تغییرات پارامترهای هیدرولیکی و نفوذ غیراشباع آب به خاک تحت تأثیر کاربرد فاضلاب در کشت سیبزمینی در شرایط لایسیمتری
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا
2 دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا
4 دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا
5 دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا
doi
چکیده
در این پژوهش از فاضلاب خام و تصفیهشده به منظور کشت سیبزمینی در شرایط لایسیمتری استفاده شد. برای این منظور پنچ تیمار آبیاری شامل فاضلاب خام، فاضلاب تصفیهشده، آب معمولی، ترکیب 50 درصد فاضلاب خام و آب معمولی، و ترکیب50 درصد فاضلاب تصفیهشده و آب معمولی به کار گرفته شد. آزمایش در شرایط گلخانهای اجراء گردید. پس از ساخت و آمادهسازی، لایسیمترها با یک خاک دو لایه که به ترتیب از بالا به پائین دارای بافت لومشنی و لوم رسیشنی بودند، گردید. برای بازسازی شرایط و ساختمان طبیعی و گسترش منافذ درشت و مسیرهای ترجیحی در نیمرخ خاک، لایسیمترها به مدت پنچ ماه به طور هفتگی، پیش از کشت آبیاری شدند. در طی فصل رشد هشت آبیاری، با فواصل یازده روزه انجام گرفت. نفوذ آب به خاک در شروع و پایان فصل رشد به کمک نفوذسنج دیسکی اندازهگیری شد. جهت بررسی اثر کاربرد فاضلاب بر برخی از ویژگیهای فیزیکی خاک مانند هدایت هیدرولیکی و نفوذ آب، ابتداء کارایی روشهای عددی (نرمافزار DISC) و تحلیلی (وودینگ) در برآورد هدایت هیدرولیکی اشباع در مقایسه با روش بار ثابت مورد ارزیابی قرار گرفت، روش عددی (نرمافزار DISC) دقت بیشتری را بدین منظور داشت. نتایج نشان داد که مقادیر هدایت هیدرولیکی اشباع و شدت نفوذ ماندگار آب در دو مکش 5 و 10 سانتیمتر در همه تیمارهای آب آبیاری، نسبت به مقدار اولیه آنها افزایش یافت. این افزایش در لایسیمترهای تحت آبیاری با نسبتهای مختلف فاضلاب، بیشتر از لایسیمتر آبیاری شده با آب معمولی بود. بیشترین افزایش شدت نفوذ ماندگار و هدایت هیدرولیکی اشباع خاک به ترتیب در تیمارهای فاضلاب خام و ترکیب فاضلاب تصفیهشده و آب معمولی مشاهده گردید. کمترین میزان افزایش نیز در تیمار آب معمولی ثبت گردید. همچنین بیشترین تغییرات ضرایب مدل ونگنوختن در تیمار ترکیب فاضلاب تصفیه شده و آب معمولی و کمترین آنها (به استثناء sθ) در تیمار آب معمولی (شاهد) مشاهده گردید.
