ارائه مدلی برای رابطه نظاممند دانشکده مدیریت و ذینفعان زیست بوم
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشته مدیریت سیاستگذاری بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.61838/KMAN.IRPHE.31.2.5چکیده
دانشکدههای مدیریت در جایگاه متولیان اصلی مدیریت به عنوان مهم ترین عامل بهرهوری و رشد اقتصادی و نیز به منظور تابآوری خود باید به درستی به نیازها و انتظارات ذینفعان زیستبوم در حیطه مأموریت خود پاسخ دهند. این امر آنها را ناگزیر از برقراری رابطه ای نظام مند با زیست بوم میسازد. هدف این پژوهش ارائه مدلی برای برقراری رابطه نظاممند میان دانشکدههای مدیریت و زیست بوم (مدل سامانهای اکوکنترل) بود. این پژوهش از نوع کاربردی بود و بر مبنای روش تحقیق آمیخته اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی با ده نفر از خبرگان و ذینفعان زیست بوم بر مبنای نمونهگیری هدفمند و گلولهبرفی مصاحبههای نیمهساختمند انجام شد و عوامل مدل با روش تحلیل مضمون هیبریدی استخراج شدند. بخش کمّی نیز با روش مدلسازی ساختاری تفسیری و بر مبنای قضاوتهای پنج نفر از مشارکتکنندگانِ مرحله کیفی در قالب پرسشنامه مقایسات زوجی انجام شد. خروجی این مرحله، سطحبندی عوامل برای تعیین روابط میان آنهاست. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که برقراری رابطه نظاممند میان دانشکده و زیستبوم مستلزم بهرهگیری از سازوکارهای حاکمیت سازمانی، پایش محیطی، مدیریت ذینفعان و قرارداد مسئولیت اجتماعی دانشکدهای و پیادهسازی آنها بر عهده کارآفرینان نهادی است. برقراری این نوع رابطه با هدف پاسخگویی به انتظارات ذینفعان زیست بوم و تابآوری دانشکده مدیریت موارد مهمی هستند که در پژوهشهای پیشین داخلی و خارجی به صورت منسجم در قالب یک مدل به آن پرداخته نشده است.
