اثربخشی آموزش خانواده محور بر سلامت روان و تاب آوری زنان دارای همسرمعتاد (مطالعۀ موردی: سبزوار)

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سبزوار، سبزوار، ایران

doi
10.22059/jwdp.2015.55205
چکیده

زنان دارای همسر معتاد نسبت به زنان دیگر از مشکلات روانی بیشتری رنج می‏برند و تاب‏آوری کمتری از خود نشان می‏دهند. آموزش خانواده‌محور با هدف ارتقای سلامت روان و افزایش تاب‏آوری می‏تواند به حل مشکلات زنان دارای همسر معتاد کمک کند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش خانواده‌محور بر سلامت روان و تاب‏آوری زنان دارای همسر معتاد شهر سبزوار انجام گرفت. پژوهش حاضر نیمه‌تجربی و با استفاده از روش پیش‌آزمون‌ـ پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری این پژوهش را زنان دارای همسر معتادی تشکیل می‏دادند که همسرانشان در سال 1393 تحت درمان مراکز ترک اعتیاد شهر سبزوار بودند. از بین مراجعان، 36 نفر داوطلب شرکت در برنامة آموزشی انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. داده‏های مورد نیاز پژوهش با استفاده از پرسشنامۀ جمعیت‌شناسی، پرسشنامۀ آزمون سلامت روانی (GHQ-28) و مقیاس تاب‏آوری کونور و دیویدسون (RSA) جمع‏آوری شد. داده‏های به‏دست‌آمده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته‏های پژوهش نشان داد که آموزش خانواده‌محور بر افزایش سلامت روان ( 001/0 P<، 46/7F=) و تاب‏آوری ( 001/0 P<، 11/8F=) زنان دارای همسر معتاد تأثیر مثبت و معناداری داشته است. بنابراین، شرکت زنان دارای همسر معتاد در دوره‏های آموزشی خانواده‌محور می‏تواند موجب افزایش سلامت روان و تاب‏آوری آن‏ها شود.