رضامندی زناشویی زنان مبتلا به سرطان سینه در طی دوره درمانهای تکمیلی پزشکی: یک مطالعه مقایسهای
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران
2 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران
3 استادیار، گروه مشاوره، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی،تهران
4 استادیار، گروه رادیوتراپی آنکولوژی،دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران
5 دانشیار، گروه علوم بالینی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران
6 کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران
doi
چکیده
هدف: رضایتمندی زناشویی از مهمترین پیامدهای یک رابطه زناشویی مطلوب و شاخصی مهم جهت قضاوت در مورد میزان کارآمدی آن محسوب میشود. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر سرطان سینه بر رضایتمندی زناشویی در طی مراحل تشخیص و درمان پزشکی آن از طریق مقایسه با زنان سالم صورت گرفت. روش: با استفاده از طرح مطالعه توصیفی مقایسهای، پنجاه زن مبتلا به سرطان سینه مراجعهکننده به بیمارستان امام حسین (ع) و پنجاه زن از جمعیت عادی با استفاده از نمونهگیری مبتنی بر هدف انتخاب و به پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر (١٩٧۶) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از نرمافزار spss-19 برای محاسبه آزمون t مستقل پردازش شدند. یافتهها: یافتهها حاکی از معنادار بودن تفاوت میانگینهای دو گروه (٠٠١./=sig ) و پایینتر بودن رضایتمندی زناشویی زنان مبتلا به سرطان سینه بود. نتیجهگیری: با توجه به یافته این پژوهش و با در نظر گرفتن نتایج سایر مطالعات مرتبط به نظر میرسد که پرداختن به رضایتمندی زناشویی زنان در طی مراحل اولیه تشخیص و درمان سرطان سینه یک ضرورت بهداشت روان محسوب میشود.
