بررسی قصد استفاده از واقعیت افزوده در برنامههای تلفنهای همراه در گردشگری مبتنی بر نظریهٔ یکپارچه پذیرش و استفاده از فنّاوری (UTAUT)، نگرش و دانش فنّاورانه دربارهٔ واقعیت افزوده
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت بازرگانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22034/jtd.2023.390064.2753چکیده
امروزه واقعیت افزوده از عوامل مهم بهکارگرفتهشده در صنعت گردشگری است. در جهان، صنعت گردشگری از واقعیت افزوده برای جذب کاربران به جاذبههای گردشگری استفاده میکند. درواقع، قصد استفاده از واقعیت افزوده در تلفنهای همراه در صنعت گردشگری به میزان دانش افراد و نگرش کاربران و همچنین پذیرش و استفاده از فنّاوری بستگی دارد. در ایران، هنوز این برنامهها نتوانستهاند جایگاه خود را پیدا کنند و کاربرد چندانی ندارند. همچنین، ایران بهمنزلهٔ مقصد گردشگری دارای کاستیهایی در زمینهٔ معرفی و برندسازی مقصد است. ازاینرو، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر نظریهٔ یکپارچهٔ پذیرش و استفاده از فنّاوری و همچنین نگرش و دانش فنّاورانه در قصد استفاده از واقعیت افزودهٔ در برنامههای تلفنهای همراه در گردشگری است. جامعهٔ آماری پژوهش حاضر را کاربران برنامههای واقعیت افزودهٔ تلفنهای همراه در صنعت گردشگری ایران تشکیل دادهاند که تعدادشان نامحدود است. نمونهگیری به روش غیراحتمالی دردسترس انجام شده و حجم نمونه نیز طبق فرمول کلاین به دست آمده است که برابر با 216 نفر است. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهٔ آنلاین است. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که دو عامل (انتظار از عملکرد و انتظار از تلاش) از چهار عامل اصلی نظریهٔ پذیرش فنّاوری تأثیر مثبت و معنادار و دو عامل نیز (نفوذ اجتماعی و شرایط تسهیلکننده) تأثیر منفی در قصد استفاده از برنامههای واقعیت افزودهٔ تلفن همراه داشتهاند. از طرفی، تأثیر نگرش به واقعیت افزوده و دانش کافی دربارهٔ آن تأثیر مثبت و معناداری در قصد استفاده از برنامههای واقعیت افزودهٔ تلفن همراه دارد.
