اعتبار و روایی مقیاس خوداثربخشی ورزش کردن در افراد دارای اضافه وزن و چاق

نویسندگان

1 دانشگاه پیام نور گرمسار ایران

2 دانشیار گروه روانشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه قم

3 دانشگاه پیام نور تهران

4 عضو علمی دانشگاه پیام نور

doi
چکیده

هدف: هدف این پژوهش بررسی اعتبار و روایی مقیاس­ خوداثربخشی ورزش کردن (ESS) و رابطه آن با سبک زندگی کارآمد وزن و شاخص توده بدنی در افراد چاق و دارای اضافه وزن بود. روش: از میان دانشجویان دانشگاه پیام نور استان سمنان 343 دانشجو با  شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر از 25 با روش نمونه­گیری در دسترس که واجد معیارهای ورود- خروج به پژوهش بودند، انتخاب شدند و به گویه‌های پرسشنامه­های خوداثربخشی ورزش کردن و سبک زندگی کارآمد وزن پاسخ دادند و شاخص­های تن‌سنجی آنها نیز اندازه­گیری شدند. یافته­ها: داده­ها با استفاده از نسخه شانزدهم نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ برای مقیاس خوداثربخشی ورزش کردن 93/0 به دست آمد. همچنین محاسبه ضرایب همبستگی جهت بررسی روایی همگرا و واگرا بیانگر همبستگی معنادار میان ESS و سبک زندگی کارآمد وزن و شاخص توده بدنی بود (05/0Pنتیجه­گیری: با توجه به یافته­های به دست آمده در این پژوهش به نظر می­رسد که ESS از پایایی و روایی کافی برای ارزیابی خوداثربخشی ورزش کردن در افراد دارای اضافه وزن و چاق برخوردار است