بررسی اثر بخشی یادگیری مشارکتی بر نگرش و رفتار مسئولانه زیستمحیطی کارکنان اقامتگاههای بومگردی (اقامت گاه های بوم گردی منتخب بخش بسطام، شاهرود)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده گردشگری دانشگاه سمنان، سمنان ایران؛
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه گیلان، گیلان، ایران؛
3 استاد گروه جغرافیای انسانی دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران، تهران، ایران؛
4 پژوهشگر پسا دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی و عضو هیات مدیره علمی توسعه روستایی ایران؛
doi
10.22034/jtd.2020.216781.1947چکیده
یادگیری مشارکتی می تواند شـرایط را بـرای آمـوزش بهتــر فــراهم نمایــد. در واقع یادگیری مشارکتی را یـک اعتـدال در بـا هـم کـارکردن ، باهم ساختن ، یادگیری باهم ، تغییر با هـم و توسـعه دادن و کمک به رشد یکدیگر می داند. هدف این مقاله بررسی اثربخشی یادگیری مشارکتی (روش جیگساو) بر نگرش و رفتار مسئولانه زیستمحیطی در اقامتگاههای منتخب بخش بسطام بود. بدین منظور، طی یک پژوهش نیمه آزمایشی با پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل، 30 نفر از کارکنان اقامت گاه های بوم گردی منتخب بخش بسطام، شاهرود بهصورت نمونه در دسترس که تابهحال هیچگونه آموزشی ندیده بودند، انتخاب شدند. نتایج نشان داد که یادگیری مشارکتی با الگوی جیگساو در مقایسه با یادگیری سنتی برنگرش و رفتار مسئولانه زیستمحیطی کارکنان اقامت گاهای منتخب بخش بسطام اثربخشتر بوده است.انتخاب شدند. نتایج نشان داد که یادگیری مشارکتی با الگوی جیگساو در مقایسه با یادگیری سنتی برنگرش و رفتار مسئولانه زیستمحیطی کارکنان اقامت گاهای منتخب بخش بسطام اثربخشتر بوده است.
