عوامل اقتصادی‌ـ اجتماعی مؤثر بر اقدام به خودکشی در زنان شهرنشین کشور طی سال‏های 1386ـ1388

نویسندگان

1 دانشیار علوم اقتصادی دانشگاه یزد

2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه یزد

3 کارشناس ارشد علوم اقتصادی دانشگاه مفید

doi
10.22059/jwdp.2013.36534
چکیده

خودکشی از پدیده‏هایی است که به نابودی سرمایه‏های انسانی منجر می‏شود. این امر لزوم مطالعات متعدد در زمینة بررسی عوامل تأثیرگذار بر خودکشی را موجب می‌شود. مطالعۀ حاضر به دنبال بررسی شواهد مربوط به خودکشی زنان و شناسایی متغیرهای تأثیرگذار بر خودکشی زنان در ایران است. برای این منظور از متغیرهای نرخ بیکاری زنان، نابرابری درآمدی، نرخ طلاق، میزان شهرنشینی و شاخص صنعتی‌شدن، که آمار آن‌ها در سال‌های 1386ـ1388 در دسترس بوده، استفاده و با به‌کارگیری روش اقتصادسنجی داده‏های تلفیقی، به بررسی رابطة میان متغیرهای مذکور و اقدام به خودکشی زنان در کشور پرداخته شد. نتایج نشان‌دهندۀ رابطة مثبت و معنادار میان بیکاری زنان، نابرابری درآمدی، صنعتی‌شدن، و نرخ طلاق و اقدام به خودکشی در زنان است. نتایج پژوهش همچنین اگرچه نشان‌دهندة رابطۀ مثبت میان شهرنشینی با اقدام به خودکشی در میان زنان است، این رابطه از لحاظ آماری معنادار نیست. بر این اساس، جهت حفظ سرمایة انسانی لزوم توجه به متغیرهای بررسی‌شده در این مطالعه در برنامه‏ریزی‏های مقابله با خودکشی بیشتر احساس می‌شود و شناسایی دقیق‏تر عوامل مؤثر بر خودکشی زنان مستلزم مطالعات دیگر و به‌کارگیری سایر متغیرهای تأثیرگذار بر خودکشی در کنار متغیرهای استفاده‌شده در این پژوهش است.