سنجش میزان امنیت غذایی زنان سرپرست خانوار و عوامل مؤثر بر آن (مطالعۀ موردی شهرستان رزن)

نویسندگان

1 دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، دانشیار دانشگاه بوعلی سینا

2 دانشجوی کارشناسی ارشد توسعۀ روستایی، دانشگاه بوعلی سینا

doi
10.22059/jwdp.2013.36536
چکیده

زن‌سرپرست خانوار به زنی اطلاق می‌شود که به یکی از دلایل فوت، مفقودالاثر‌شدن، متارکه، طلاق، اعتیاد، از‌کارافتادگی (دائم یا موقت)، محکومیت به زندان، اعزام به سربازی، یا بیماری، سرپرست مرد را از دست داده و مسئول تأمین معاش مادی و نیازهای معنوی خانواده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی امنیت غذایی زنان سرپرست خانوار روستایی شهرستان رزن و عوامل مؤثر بر آن انجام شد. روش تحقیق پیمایشی است و از پرسشنامۀ استاندارد مقیاس ناامنی غذایی خانوار (از بعد دسترسی) HFIAS استفاده شده است به این منظور، 92 نفر از زنان سرپرست خانوار شهرستان براساس فرمول کوکران برای نمونه انتخاب و بررسی شد. پس از بررسی ادبیات موضوع، از پرسشنامۀ استاندارد‌شده برای ارزیابی امنیت غذایی استفاده شد. میزان روایی ابزار پژوهش با کمک الفای کرونباخ برابر 5/89 بود. نتایج پژوهش نشان داد فقط 25 درصد از زنان بررسی‌شده در امنیت کامل غذایی به‌سر می‏‏برند و 75 درصد از آن‌ها درجات مختلفی از ناامنی غذایی دارند. همچنین، امنیت غذایی با عواملی چون بار تکفل، میزان تحصیلات، تعداد فرزند زیر 18 سال، علت سرپرستی، و وضعیت تملک منزل مسکونی ارتباط معنادار دارد.