مدل سازی عوامل موثر بر توسعه ی گردشگری ورزشی کوهستان با تمرکز بر نوآوری ( مورد مطالعه: کوهستانهای کلان شهر تهران)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت اوقات و فراغت در ورزش، دانشگاه مازندران
2 استاد مدیریت ورزشی دانشگاه مازندران
3 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشگاه مازندران
doi
10.22034/jtd.2019.156011.1567چکیده
پژوهش حاضر با هدف مدلسازی عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری ورزشی کوهستان با تمرکز بر نوآوری به انجام رسید. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه اساتید و متخصصان مدیریت ورزشی دانشگاههای دولتی در تهران، مدیران ورزشی هیاتهای کوهنوردی و متخصصان گردشگری استان تهران بودند. با توجه به محدودیتهای موجود در انتخاب جامعه آماری، کل جامعه به عنوان نمونه انتخاب شدند که 100 پرسشنامه جمع آوری شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد کاسکر بود. روایی پرسشنامه پس از ترجمه به تأیید ده نفر از اساتید متخصص در حوزه مدیریت ورزشی رسید و پایایی آن توسط ضریب آلفای کرونباخ برای متغیر محیط (84/0)، متغیر توسعه (91/0) و برای متغیر نوآوری (93/0) به دست آمد که نشان دهندهی پایایی بالای پرسشنامه است. تحلیل دادهها در دو سطح مورد بررسی قرار گرفت. از آمار توصیفی برای توصیف ویژگیهای جمعیتشناختی و در قسمت آمار استنباطی از آزمون مدلیابی معادلات ساختاری با نرم افزار پی ال اس استفاده شد. نتایج مدل تحقیق نشان داد که مسیر توسعه به نوآوری با ضریب اثر استاندارد (58/0) بیشترین اثر را در بین متغیرها داشت. مسیر محیط به توسعه با ضریب اثر استاندارد (53/0) بعد آن قرار گرفت و مسیر محیط به نوآوری با ضریب اثر استاندارد (41/0) کمترین تأثیر را در بین سایر متغیرها داشت. نتایج این مطالعه میتواند بستری برای مدیران ورزشی، گردشگری، تورلیدرها و سایر ارگانهای مختلف که با کوهستانها سر و کار دارند، فراهم کند تا بتوانند با توجه به محیط، توسعه و نوآوری برنامهریزی مدونی برای اشتغالزایی و درآمدزایی بیشتر در حوزه گردشگری کوهستان انجام دهند.