پیامدهای مهاجرت خانوادگی زنان متأهل برای ادامه تحصیل در دانشگاه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد جمعیت شناسی دانشگاه رودهن
2 گروه علوم اجتماعی، دانشکده روانشناسی و علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
doi
10.22095/JWSS.2019.109569چکیده
پژوهش حاضر به واکاوی پیامدهای احتمالی مهاجرت خانوادگی زنان متأهل با قصد کسب تحصیلات دانشگاهی به شهر تهران پرداخته است. روش پژوهش برحسب ماهیت تحلیل داده ها، توصیفی و از حیث روش و مراحل گردآوری اطلاعات به صورت پیمایش از نوع «شبه پانل واپس نگر» است. جامعه ی آماری در این پژوهش تمام دانشجویان زن متأهل غیر تهرانی است که به قصد کسب تحصیلات دانشگاهی در دانشگاه های تهران، تربیت مدرس، شهید بهشتی، مالک اشتر و خواجه نصیر با همپایی خانواده خود در شهر تهران ساکن شده که تعداد 300 نفر از آنان برای نمونه با استفاده از روش نمونه گیری احتمالی از نوع طبقه ای انتخاب شدند. داده های مورد نیاز با استفاده از پرسش نامه های محقق ساخته جمع آوری شدند. نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها نشان داد که مهاجرت خانوادگی زنان به قصد کسب تحصیلات دانشگاهی در شهر تهران سطح «رضایت زناشویی»، «فرهنگ پذیری» و «کیفیت زندگی» را تغییر نداده و سطح پیشین هرسه مورد در موقعیت قبل از مهاجرت و در موقعیت فعلی نیز حفظ شده است. از سوی دیگر، سطح «گرایش به فرزندآوری»، «انسجام خانوادگی» و «تحرک اجتماعی» در موقعیت قبل از مهاجرت در موقعیت فعلی حفظ نشده است و تغییر کاهشی داشته است. سه عامل «نوع دانشگاه محل تحصیل»، «سطح تحصیلات» و «مدت زمان حضور» کم و کیف پیامدهای مختلفی که توسط زنان مهاجر و خانواده آنها تجربه شده است را تبیین می کنند.