تعامل طراحی شهری و تغییر اقلیم مبتنی بر نظریه ها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران
2 استادیار طراحی شهری دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
چکیده
مکانیابیهای ناکارآمد، الگوهای حملونقل سنتی، به کار بردن الگوهای جدید شهرسازی بدون در نظر گرفتن پایههای نظری متناسب با شرایط اقلیمی بخش مهمی از محیط انسانساخت را شامل میشوند که منشأ اصلی پدیده تغییراقلیم است. لذا بازتعریف اصول پایه شهرسازی در راستای رویکرد تغییراقلیم از یکسو منجر به ایجاد محیطی پایدار میشود و از سوی دیگر اثرات سو بر ایجاد پدیده تغییراقلیم را کاهش میدهد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی ارتباط دوسویه بین ساختار طراحی شهری و پدیده تغییراقلیم در یک فرایند چرخهای، است. پژوهش حاضر تحقیقی بنیادی است که در آن از رویکرد تفسیرگرایی کمک گرفتهشده است. تکنیک بهکاررفته در این رویکرد، تحلیل محتوای کیفی است. دستاورد پژوهش حاضر بازتعریف ساختارهای طراحی شهری و تغییراقلیم در انطباق با محیط انسانساخت، ارائه چارچوب برنامهریزی و طراحی شهری مبتنی بر کاهش اثرات سو بر پدیده تغییراقلیم و ارائه الگوی مفهومی تعامل طراحی شهری (بعد رویهای و ماهوی) و تغییراقلیم در یک ساختار منسجم میباشد