مدیریت گردشگری ساحلی؛ تحلیل رویکرد یکپارچه
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت و حسابداری، گروه مدیریت گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران؛
2 دانشجوی دکترای مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، گروه مدیریت گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران؛
3 استادیار دانشکده مدیریت و حسابداری، گروه مدیریت گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران؛
4 دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران؛
doi
10.22034/jtd.2018.144703.1486چکیده
سواحل بهعنوان یکی از منابع غنی طبیعی، در سراسر دنیا از دیرباز، مورد توجه فعالان اقتصادی اعم از بخش گردشگری بوده است. در میان انواع بهرهبرداریها از سواحل، گردشگری ساحلی، در ردیف قدیمیترین شکلهای گذران اوقات فراغت مردم محسوب و سالانه همراستا با توسعه امکانات و خدمات، به تعداد گردشگران ساحلی افزوده میشود. این رشد قابل توجه گردشگری ساحلی از یکسو و حضور و فعالیت دیگر فعالیتهای اقتصادی منتفع از اراضی و منابع ساحلی از سوی دیگر، ضرورت بهکارگیری رویکردی همهجانبه را در مدیریت گردشگری ساحلی میطلبد؛ رویکردی که بتواند با تفکر سیستمی، علاوه بر ایجاد هماهنگی میان اجزای تشکیلدهنده گردشگری، نسبت به محیط بیرون و سایر بخشها نیز مسئول باشد. رویکرد یکپارچه به مدیریت، رویکردی است که با تأکید بر مشایفی، مباحث پیرامون مفهوم «مدیریت یکپارچه گردشگری ساحلی» بررسی و مورد تحلیل قرار گرفته است. مطابق بررسیها و نتایج، اتخاذ این شیوه مدیریت در عین مطلوبیت و محبوبیت، نیازمند عملیاتی-کردن معیارهایی چون ایجاد بستر قانونی و صراحت و شفافیت مقررات، حمایت مالی، وضوح کافی تعیین مسئولیتها، تمرکززدایی و توزیع قدرت منصفانه، فرهنگسازی، تقویت احساس مسئولیت اجتماعی و نگرش و منطق پایداری در میان سازمانهای درگیر و در ارتباط با گردشگری است که در برخی شرایط و کشورها، کار آسانی نخواهد بود.
