بررسی نقش تعدیلگر فناوریهای دیجیتال در ورود شرکتهای نوظهور به بازارهای بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار مدیریت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت تکنولوژی ، دانشکده مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 استادیار مدیریت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.30465/jnet.2025.52183.2225چکیده
شرکتهای فعال در حوزه صادرات در کشورهای در حال توسعه، از جمله ایران، با موانع مختلفی در مسیر حضور در بازارهای بینالمللی مواجهاند؛ ازاینرو بررسی نقش فناوریهای دیجیتال در کاهش موانع صادراتی و بهبود عملکرد صادراتی اهمیت ویژهای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل اثر مستقیم و نقش تعدیلگر فناوریهای دیجیتال در رابطه میان موانع صادراتی و عملکرد صادراتی شرکتها انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی–همبستگی با رویکرد پیمایشی بوده و دادهها از طریق پرسشنامه از ۷۰ شرکت فعال در حوزه صادرات ایرانی گردآوری شده و با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزار SmartPLS تحلیل شدهاند. نتایج نشان میدهد فناوریهای دیجیتال اثر مثبت و معناداری بر عملکرد صادراتی دارند (β =0.305). همچنین، موانع صادراتی اثر منفی و معناداری بر عملکرد صادراتی شرکتها دارند (β =-0.339). با این حال، اثر تعدیلکننده فناوریهای دیجیتال در رابطه میان موانع صادراتی و عملکرد صادراتی تأیید نشد (β =0.003). این یافتهها بیانگر آن است که بهرهگیری از فناوری اگرچه بهبوددهنده عملکرد صادراتی است، اما بهتنهایی برای غلبه بر محدودیتهای ساختاری کافی نیست و اثربخشی آن تابع شرایط زمینهای و ظرفیتهای سازمانی میباشد.