فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ادبیات تطبیقی به واسطة رویکردی استوار بر پایه‌ جستجوی تداخلات و تواردات متون ادبی، تعامل میان ادبیات ملل مختلف را محقّق می‌سازد. بر همین اساس، گاهی در جریان مطالعة‌ آثار ادبیِ متعلق به فرهنگ‌های متفاوت، تفکّرات برخی نویسندگان چنان در هم می‌آمیزد که گویی آفریدة یک ذهن واحد است؛ از آن جمله می‌توان به شارل بودلر، شاعر فرانسوی قرن نوزدهم، و نادر نادرپور، شاعر ایرانی قرن بیستم، اشاره کرد. خوانش اشعار او، ابیات برخی شاعران فرانسوی را در ذهن تداعی می‌کند که شاهدی بر تأثیرپذیری وی از آنهاست. با این حال چنین به نظر می‌رسد که نادرپور در ذهن و اندیشة خویش جایگاه ویژه‌ای برای شارل ‌بودلر قائل بوده است. شیوة به‌کارگیری برخی مضامینِ پرتکرار متعلّق به مکتب ادبیِ رمانتیسم در اشعارش به سبک بودلر، بیشتر بر این امر صحّه می‌گذارد. در مقالة حاضر هدف ما اینست تا با رویکردی تطبیقی به بررسی تعدادی از این مضامینِ مشترک میان دو شاعر بپردازیم تا نشان دهیم چگونه نادرپور در به‌کارگیری آنها از بودلر الهام گرفته‌است. استفاده از نظریة تأتیرپذیری با تکیّه بر آرای پیر برونل امکان ارزیابی میزان اصالت شاعر ایرانی را به ما می‌دهد. در حقیقت، بودلر در استفاده از این مضامین، رویّه‌ای متناقض مبتنی بر تبعیّت و سرپیچی از شاعران رمانتیک را اتّخاذ کرده است. او گاهی مانند شاعران رمانتیک عمل می‌کند و گاهی بر خلاف آنها. چنین بنظر می‌رسد نادرپور نیز در این مورد از بودلر الهام می‌گیرد تا بتواند دنیای درون خود را انعکاس دهد و همچنین نقش خود را در نوسازی شعر فارسی ایفا کند.