بازآفرینی مناقشة ارادة آزاد: از قرن هجدهم تا علوم شناختی معاصر
نویسندگان
1 استاد تمام فلسفه، دانشکدة ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 پژوهشگر پسادکتری فلسفه، دانشکدة ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.30465/ps.2025.52842.1798چکیده
بحث دربارۀ ارادۀ آزاد از کهنترین و بنیادیترین چالشها در فلسفه است که اوج خود را در قرن هجدهم، بهویژه در آثار دیوید هیوم، یافته است. این مقاله با عنوان «بازآفرینی مناقشة ارادة آزاد: از قرن هجدهم تا علوم شناختی معاصر» میکوشد این تقابل کلاسیک میان آزادی و ضرورت را در پرتو دادهها و مباحث جدید در علوم شناختی و عصبپژوهی بازخوانی کند. پرسش اصلی این است که آیا یافتههای تجربی اخیر ـهمچون پژوهشها دربارۀ فرایند تصمیمگیری، پیشبینی کنشها و علیت ذهنیـ میتوانند امکان «آزادی اراده» را تأیید یا به چالش بکشند؟فرضیة مرکزی مقاله این است که چارچوب همخوانگرایانۀ هیوم، که بر هماهنگی میان ضرورت علّی و توانایی انسان برای عمل بر اساس دلایل تأکید دارد، همچنان منبعی مهم برای فهم و هدایت مناقشات علمی امروز فراهم میآورد. روش تحقیق، تحلیلیـتطبیقی است: از یک سو مفاهیم و استدلالهای هیوم و دیگر متفکران قرن هجدهم بررسی میشوند، و از سوی دیگر، این مفاهیم در پرتو یافتههای علوم شناختی و عصبپژوهی بازخوانی میگردند.نتایج نشان میدهد که خوانش همخوانگرایانه از آزادی اراده نهتنها در برابر چالشهای علوم شناختی مقاوم است، بلکه میتواند در بازتعریف مفاهیمی چون ضرورت، کنترل و مسئولیت اخلاقی در گفتوگوی میان فلسفه و علم نقشآفرین باشد. ازاینرو، مناقشۀ دیرپای آزادی و ضرورت پایان نمییابد، بلکه در بستر علوم معاصر افقهای تازهای مییابد.