فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گیاه دارویی بالنگو با وجود سازگاری به شرایط دیم ایران، به دلیل قدرت رقابتی کم با علف‌های هرز در ابتدای رشد و کاهش عملکرد، زراعت و توســعه این محصول محدود می‌باشد. برای ارزیابی تأثیر علف‌کش‌های پس رویشی بر کنترل علف‌های هرز و عملکرد بالنگو شهری آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار و 15 تیمار در سیستم بدون خاک‌ورزی در سال زراعی 1400 -1399 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه اجرا شد. تیمارها شامل کاربرد علف‌کش‌های دیورون، اکسی‌فلورفن، اگزادیازون و متری‌بوزین با میزان‌های 50، 75 و 100 درصد توصیه شده، اکسی‌فلورفن با دز توصیه شده به‌صورت تقسیطی (50 درصد مرحله سبزشدن و 50 درصد یک ماه پس از سم‌پاشی)، با شاهد وجین و شاهد عدم وجین بود. نتایج نشان داد که 30 روز پس از سم‌پاشی کمترین تراکم و بیوماس علف‌ هرز برای تیمارهای 75 و 100 درصد متری‌بوزین و 100 درصد اکسی‌فلورفن مشاهد شد. در این تیمارها تراکم و بیوماس علف‌های هرز به ترتیب با 2،9/1 و 2/2 بوته در مترمربع و 33/0، 45/ 0 و 52/0 گرم در مترمربع بود. در زمان رسیدگی بالنگو نیز کمترین زیست‌توده علف هرز در دز 100 درصد متری‌بوزین (23/0 گرم در مترمربع) مشاهده شد. بیشترین تراکم و زیست‌توده بالنگو در شاهد وجین و میزان 50 درصد متری‌بوزین 30 روز پس از سم‌پاشی و بیشترین زیست‌توده و عملکرد دانه بالنگو برای میزان‌ 100% متری‌بوزین (به ترتیب با 76 و 32 گرم در مترمربع) ثبت شد. بر اساس نتایج حاصله متری-بوزین، تیمار علف کشی مناسب برای کنترل علف‌های هرز بالنگو است.