ارزیابی ژنوتیپ های گندم دیم از لحاظ سهم فتوسنتزی اجزای گل آذین و برگها در صفات مرتبط با عملکرد دانه
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
3 2- پژوهشگاه بیوتگنولوژی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
doi
10.22092/idaj.2022.356626.357چکیده
به منظور بررسی تأثیر محدودیتهای فتوسنتزی بر صفات مرتبط با عملکرد دانه ژنوتیپهای گندم دیم، آزمایشی در قالب طرح کرتهای خرد شده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار با 24 ژنوتیپ به عنوان فاکتور اصلی و محدودیت فتوسنتزی به عنوان فاکتور فرعی در سال زراعی 1394-1395 در ایستگاه تحقیقاتی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور در مراغه انجام گردید. صفات مورد اندازهگیری عبارت بودند از طول سنبله، تعداد سنبلک در سنبله، وزن سنبله، تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه. اختلاف بین ژنوتیپهای گندم دیم مورد مطالعه از نظر صفات مورد اندازه گیری، معنیدار بود. صفت وزن سنبله دارای همبستگی مثبت معنیدار با صفت تعداد دانه در سنبله بود. تجزیه به مولفههای اصلی در شرایط شاهد نشان داد که تمامی صفات در درون یک مولفه اصلی قرار گرفتند که صفت تعداد دانه در سنبله به عنوان موثرترین صفت ارزیابی شد. در حالی که تجزیه به مولفههای اصلی در شرایط محدودیتهای فتوسنتزی حاکی از این بود که صفات در دو مولفه اصلی جداگانه قرار میگیرند که مولفه اصلی اول نمایانگر تعداد دانه در سنبله و مولفه اصلی دوم نمایانگر وزن هزار دانه است. در حالت کلی چه شاهد و چه محدودیت فتوسنتزی، صفت تعداد دانه در سنبله به عنوان موثرترین صفت، ارزیابی گردید. از طرف دیگر از بین محدودیتهای فتوسنتزی مورد برسی، حذف برگ پرچم، بیشترین کاهش را در صفات مرتبط با عملکرد دانه ایفاء کرد.