بهینه سازی پرتفوی متشکل از موجودیتهای رمزنگاریشده؛ با استفاده از ارزش در معرض خطر مشروط و رویکرد مارکف سوئیچینگ گارچ
نویسندگان
1 استاد گروه اقتصاد نظری دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیارگروه اقتصاد نظری، دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استاد گروه اقتصادنظری/ دانشکده اقتصاد / دانشگاه علامه طباطبایی / تهران، ایران
4 دانشجوی دکترای اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
5 دانشیار گروه اقتصاد نظری، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.30465/jnet.2024.48331.2124چکیده
در دههی اخیر، محبوبیت سرمایهگذاری در موجودیتهای رمزنگاری شده افرایش یافته و به مرور، بازار رمزداراییها، با جذب نقدینگی بالاتر و توسعهی پلتفرمهای معاملاتی برخط به بلوغ رسیده است. با اینحال، سرمایهگذاری در این حوزه، بهدلیل نوسانات ناگهانی قیمت میتواند تعادل میان بازدهی ریسک و بازده را بر هم زند. برای مقابله با این امر، انتخاب یک سبد بهینه که بهطور همزمان در کنار بیشینه ساختن نرخ بازده مورد انتظار، ریسک سرمایهگذاری را حداقل نماید، حائز اهمیت است. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، انتخاب سبد بهینهای از رمزداراییها با استفاده از رویکرد ارزش در معرض خطر مشروط و با بهرهگیری از فرآیند مارکف سوئیچینگ گارچ است. بدینمنظور، از دادههای بازده روزانهی شش رمزدارایی بیتکوین، اتریوم، لایتکوین، ریپل، کاردانو، باینانسکوین که دارای ارزش بازاری بالا هستند و همچنین، ارز دیجیتال باثبات تتر، طی دورهی 1/1/2019 تا 1/12/2023 استفاده شده است. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که در رژیم با نوسانات بالا، سهم بیشتری از پرتفوی سرمایهگذاری به ارز دیجیتال باثبات تتر و بیتکوین (که دارای دامنهی حرکتی باثباتتری نسبت به سایر رمزداراییها هستند) اختصاص دارد. در مقابل، در رژیم با نوسانات پایین، سبد بهینهی سرمایه-گذاری، بهدلیل بیشینه ساختن بازده مورد انتظار، وزن بیشتری را به آلتکوینها اختصاص داده است. طبقهبندی JEL: G15 ،G11 ،C32 ، C14