بررسی مولکولی تب خونریزی دهنده کریمه کنگو در ناقلین کنهای درمناطق روستایی شرق ایران
نویسندگان
1 دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 بخش آربوویروسها و تبهای خونریزی دهنده ویروسی، انستیتوپاستور، تهران، ایران.
4 بخش آربوویروسها و تبهای خونریزی دهنده ویروسی، انستیتوپاستور، تهران، ایران
5 گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
6 مرکز تحقیقات سلولی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
7 بخش آربوویروسها و تبهای خونریزی دهنده ویروسی، انستیتوپاستور، تهران، ایران.
8 بخش آربوویروسها و تبهای خونریزی دهنده ویروسی، انستیتوپاستور، تهران، ایران.
doi
10.22034/nfvm.2020.118317چکیده
تب خونریزیدهنده کریمه کنگو یک عفونت ویروسی کشنده (نرخ مرگ و میر بین 3 تا 30 درصد) میباشد که از بیش از 30 کشور دنیا گزارش شده است. این بیماری بین انسان و دام مشترک بوده و انتقال از طریق گزش کنه، تماس با خون و ترشحات یا لاشه دام و انسان آلوده رخ میدهد. هدف از مطالعهی حاضر مشخص شدن شیوع ویروس تب خونریزیدهنده کریمه کنگو در کنههای جدا شده از دامهای اهلی روستاهای شهرستان بیرجند در استان خراسان جنوبی میباشد. در این مطالعه از 390 رأس دام شامل 167 گوسفند، 205 بز، 9 گاو و 9 شتر، در چهار روستای نوفرست، حسنآباد، امیرآباد و شوکت آباد نمونهبرداری صورت گرفت. هشت گونه کنه سخت شناسایی شد که شامل شامل ریپیسفالوس سانگوئینوس (9/21 درصد)، هیالوما دتریتیوم (25 درصد)، هیالوما مارژیناتوم (2/4 درصد)، هیالوما آناتولیکوم (8/%0)، هیالوما آسیاتیکوم(6/%1)، هیالوما درومداری (%43) و سایر هیالوما ها (4/7 درصد) بود. حضور ویروس در 9/15 درصد از نمونههای ارسال شده به آزمایشگاه با روش واکنش زنجیرهای پلیمراز معکوس مورد تأیید قرار گرفت. حضور ژنوم ویروسی در کنههای ریپیسفالوس سانگوئینوس، هیالوما دتریتیوم و هیالوما آسیاتیکوم به تأیید رسید. آلودهترین میزبانها گوسفند و بز بودند و کنههای صید شده همه از مناطق کمارتفاع بودند. روستاهای این منطقه را میتوان به عنوان کانونهای آلودگی در نظر گرفت. بنابراین توصیه میشود سیاستهای کنترلی و پایشی دامها ی منطقه، با دقت بیشتری دنبال شود.
