ادوار استرس مالی و پیامدهای آن بر رشد اقتصادی در ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.30465/jnet.2023.44073.1986چکیده
در دهههای اخیر با توجه به افزایش استرس در بازارهای مالی و تأثیر آن بر رشد اقتصادی، نیاز به پیدا کردن مدلها و شاخصهای بهتر برای رویارویی با حوادث بحرانزا و کاهش اثرات آن احساس میشود. این پژوهش، به دنبال پاسخ به این پرسش است که اثر استرس کل سیستم مالی و زیربخش اصلی آن در اقتصاد ایران (سیستم بانکی، بازار بورس اوراق بهادار و بازار ارز) بر رشد اقتصادی چگونه است؟ برای این منظور از دادههای فصلی سری زمانی (1)1370 تا (4)1395 از بخش بانکی و بازارهای سهام و ارز استفاده شده است. برای ساخت یک شاخص چندبعدیِ استرس مالی «در داخل» و «در میان» هر بخش/بازار به ترتیب از روش تجزیهی مؤلفههای اصلی و وزندهی اعتباری بهره گرفته شده است. با استفاده از مدل خودبازگشت میانگین متحرک (ARMA) و رهیافت خودبازگشت با وقفههای توزیعی (ARDL) وقفههای بهینهی مورد نیاز برآورد و با استفاده از رهیافت خودبازگشت واریانس ناهمسان شرطی عمومیتیافته نمایی (EGARCH)، واریانس شرطی شاخصهای مورد نظر که معرف فرّاریت شاخصهاست محاسبه گردید. سپس با استفاده از مدل مارکوف-سوئیچینگ، به ارزیابی تأثیر استرس مالی بر رشد اقتصادی ایران پرداخته شده است. نتایج حاکی از آن ات که با وجود دورههای استرس مالی در ایران، تأثیر آن بر رشد اقتصادی بسیار ناچیز و در بیشتر مواقع بیمعنی بوده است.