ویژگیهای اپیدمیولوژیک موارد هاری انسانی ارجاع داده شده به مرکز بهداشت شهرستان ساری طی سالهای 1391 تا 1396
نویسندگان
1 استادیار گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی بابل
2 عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان و دانشجوی دکترای حرفهای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل
3 عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان و دانشجوی دکترای حرفهای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل
4 دامپزشک عمومی، عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان
5 عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان و دانشجوی دکترای حرفهای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل
6 دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گرگان
doi
10.35066/J040.2019.815چکیده
بیماری ﻫﺎری از ﺟﻤﻠﻪ زﺋﻮﻧﻮزهای بسیار کشندهای اﺳﺖ ﻛﻪ بعلت قابلیت انتقال از حیوانات به اکثر پستانداران دارای اهمیت فراوان میباشد. حیوان مبتلا میتواند بیماری را از راه گاز گرفتن به انسان و یا سایر حیوانات انتقال دهد. در این مطالعه گذشته نگر، تعداد 6560 مورد حیوانگزیدگی ارجاع داده شده به مرکز بهداشت شهرستان ساری از سال 1391 تا 1396 به مدت 5 سال مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه، عواملی چون سن، جنس، شغل، محل زندگی افراد گزیده شده، نوع حیوان گزنده، زمان گزیدگی و محل گزش مورد بررسی قرار گرفتند. از مجموع 6560 مورد حیوانگزیدگی، به طور میانگین هرسال 1093 مورد حیوانگزیدگی اتفاق افتاد. از لحاظ حیوان گزنده، سگها با 1/81 درصد دارای بیشترین فراوانی بودند. گروه سنی 20 تا 29 سال با میانگین 1/281 گزش در سال، مردان با 77% گزشها، ساکنان مناطق روستایی با % 3/64 گزشها، افراد با مشاغل آزاد با 3/319 گزیدگی در سال، ماه خرداد با میانگین 5/111 گزش در هر سال، فصل تابستان با %4/28 از گزشها دارای بالاترین فراوانی در بین حیوان-گزیدگان را به خود اختصاص داده بودند. از نظر محل آناتومیک گزش، %4/50 موارد گزشها در ناحیه دست و %9/42 درصد هم در ناحیه پا بودهاست.بر اساس نتایج این مطالعه نیاز به توجه ویژه جهت حذف مخازن بیماری و همچنین افزایش آگاهی بیشتر اقشار جامعه نسبت به این بیماری و نحوه انتقال آن میباشد.