تاثیر ارزش ویژه برند گردشگری بر وفاداری گردشگران موزه (مورد مطالعه: موزه ملی ایران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی برنامه ریزی شهری در دانشگاه شهید بهشتی و مدرس گروه شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
2 گروه مدیریت، دانشگاه کردستان
3 گروه جغرافیا، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
10.22034/jtd.2020.110406چکیده
در قرن بیستویکم که اقتصاد گردشگری همچنان به روند روبهرشد خود ادامه میدهد، وفاداری گردشگران به مقاصد سفر به عنوان محرکه توسعه صنعت گردشگری شناخته میشود. مولفههای تاثیرگذار بر این وفاداری از مطالعات بنیادین این حوزه به شمار میرود تا با اولویتبندی کردن آنها قدرت رقابتپذیری مقاصد را، بخصوص در بخشهایی که تاکنون کمترین سهم را در بخش اقتصاد گردشگری داشته است، افزایش داد. از آنجاییکه در میان جاذبههای گردشگری کشور بخش گردشگری فرهنگی و هنری کمتر مورد توجه بوده، به همین مبنا این پژوهش با تأکید بر گردشگری موزه ملی ایران، ارتباط میان برندسازی به عنوان متغیر مستقل و وفاداری گردشگران به مقصد به عنوان متغیر وابسته را بدست خواهد آورد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و به لحاظ هدف کاربری-توسعهای میباشد. حجم نمونه به تعداد 200 گردشگر و بصورت غیرتصادفی-دردسترس میباشد. دادهها و اطلاعات به دو صورت کتابخانهای و میدانی گردآوری شده است. در ابتدا با استفاده از نرمافزار spss، ارزش ویژه برند گردشگری موزه ملی با آزمون T-test تکنمونهای مستقل محاسبه شده است نتایج این بخش گویای آن است که برند موزه ملی با امتیاز 3.37 دارای ارزش نسبتاً بالایی است و معناداری آن در زیر شاخصهای مختلف با سطح آلفای 5 درصد قابل تائید است. در بخش دوم با ضریب همبستگی اسپیرمن ارتباط میان برند گردشگری موزه ملی و وفاداری گردشگران با مقدار 0.0629 بدست آمده است که در مرحله بعد نتایج آزمون رگرسیون نشان میدهد عناصر ثانویه بیشترین تاثیر را بر وفاداری گردشگران موزه دارد.