نقد روانکاوانه داستانهای کودک گوگو اثر پاتریک رینگنبرگ
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22067/rltf.v2i2.86694چکیده
از آنجاکه هدف ادبیات کودک ایجاد ارتباطی مؤثر با کودکان است، برای نقد و بررسی داستانهای کودکان ابتدا باید نحوة برقراری این ارتباط را در آنها مطالعه کرد. زبان داستانها و تصاویر کتابهای گوگو نمادین هستند و حسی از زیباییشناسی هنری را که درخور درک کودکان است منتقل میکنند. نمادها و مفاهیمی که در این داستانها وجود دارند، برگرفته از اسطورهها و کهنالگوهایی است که با خیالپردازی نویسنده درهمآمیخته شدهاند تا علاوه بر سرگرمی، تأثیر روانی و رشد ذهنی مفیدی نیز بر جای گذارند. اما پرسش اصلی این است که چطور نماد و خیال میتوانند در ارتباطی مؤثر نگرانیها، ترسها و تضادهای ذهن کودک را کاهش دهند و مسیر و رفتار درست را در رویارویی با اینگونه احساسات به او نشان دهند. این مهم نویسندگان مقاله را بر آن داشت تا به مدد آموزههای روانکاوانی همچون یونگ و بتلهایم به تحلیل روانکاوانة نمادپردازیهای نویسنده پرداخته و تأثیر روانی این داستانها را بر ذهن کودکان بررسی کنند.