تأثیر کمربند_جاده چین بر سیاستگذاری عمومی ایران با تکیه بر حمل و نقل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی علوم سیاسی گرایش سیاستگذاری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 استادیار گروه روابط بینالملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران- ایران
3 استاد دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران
4 دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران- ایران
doi
چکیده
ابتکار کمربند- راه چین در فرایند سیاستگذاری عمومی کشورهای هدف تأثیر داشته است. لذا پژوهش پیش رو درصدد برررسی آن است که طرح کمربند- راه چگونه بر سیاستگذاری عمومی ایران تأثیر گذاشته است؟ چه عواملی باعث تغییر راهبرد ایران در کمربند- راه بودهاند؟ یافتههای پژوهش نشان میدهند راهبرد جدید در قبال طرح که میتوان آن را چرخش سیاست ایران به شرق تعبیر کرد، مؤید این تأثیرگذاری است. این تأثیر در سطح کلان در همکاری راهبردی ۲۵سالۀ ایران و چین و در سطح اجرایی در بخش حملونقل مشهود است. چرایی و چگونگی تأثیرگذاری کمربند- راه بر روند سیاستگذاری عمومی ایران در دولتهای یازدهم و دوازدهم، در چهارچوب «نظریۀ ائتلاف مدافع» تبیین شده است. این رهیافت، تغییر خطمشی را ناشی از دو عامل «تلاطمهای بیرونی و شوک وارده بر سیستم خطمشی» و «یادگیری خطمشیمحور سیاستگذاران در فرایند تصمیمگیری» میداند. پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است و با روش تبیینی بر پایۀ مطالعات کتابخانهای و اینترنتی درصدد اثبات فرضیه برآمده است.